Nanlalambot si Cristy na napaupo sa sahig nang makitang tuluyan nang huminto sa paggalaw ang sunog na katawan ni Nonoy. Batid niyang hindi na rin ito humihinga.
“Napakahayop ninyo… Napakahayop ninyong lahat!!!” Halos hindi naghihiwalay ang mga ngipin ni Kap Ryan habang nagsasalita. Nanghihina na siya hindi lang dahil sa ginawang pambubugbog ng mga lalaki sa katawan niya, kung hindi dahil sa nangyayari sa pamilya niya.
“Mas matutuwa ka sa mapapanood mo ngayon, kapitan.” Madiin ang pagbigkas ni Mang Henry sa huling salita. May tono ng pang-aasar habang hawak-hawak pa rin ang buhok ni Cristy na inaamoy-amoy niya. Gusto niyang ipakita dito na siya ang totoong kapitan. Siya ang tunay na pinuno ng Isla Azul.
“H’wag ang anak ko… Henry… May anak ka rin… May anak din kayong lahat!” pagmamakaawa ni Kap Ryan. Paanong nagagawa ito ng mga lalaki sa pamilya nila kung ang mga ito mismo ay pamilyado at may kanya-kanyang anak? Anong klaseng tao ang kayang gumawa no’n?
“Asawa?! Eh ‘di hamak namang mas maganda ‘yang asawa mo kaysa asawa namin.” Ngingisi-ngisi si Mang Lester bago muling uminom ng alak mula sa hawak na bote. “Laspag na nga lang!”
Sabay-sabay na nagtawanan ang mga lalaki.
“Meron pang sariwang isda dito mga parekoy,” ani Mang Henry na inaamoy-amoy pa rin ang nanlalagkit na buhok ni Cristy nang dahil sa pawis, luha at putik.
Nanginginig naman si Cristy sa takot. Nangingilabot sa ginagawa ng lalaking nasa likuran niya lalo na kapag dumidikit ang balbas at bigote nito sa maty batok niya. Ang mga tingin niya ngayon ay nasa papa niya. Pigil ang sarili na umiyak ng malakas habang humihingi ng tulong sa pamamagitan ng tingin sa nakataling si Kap Ryan.
“Parang awa ninyo na… C-Celso… Celso… May anak ka ring babae…” iyak ni Kap Ryan. Hirap na niyang ibuka ang mga labi niya,. Hirap na siyang makahinga at hirap na rin siyang makakita. Pero hindi na niya kaya pang masaksihan na may masaktang muli sa pamilya niya. Magmamakaawa siya nang paulit-ulit hanggang kaya niya. Hanggang sa nabubuhay pa siya.
“Gago! H’wag mong dinadamay dito ang anak ko!” sigaw ni Mang Celso at hinagis ang isang bote sa may binti ni Kap Ryan.
“Ahhhh!” impit na sigaw ni Kap Ryan nang mabasag ang bote sa may binti niya at lumika ng malaking sugat.
Ang mga kamay naman ni Mang Henry ay nagsimulang mamasyal sa batok nang nanginginig na dalagita.
“P-Papa…” nangangatal na ang mga labi ni Cristy habang ang mga tingin ay diretso sa papa niya. Ramdam niyang nanginginig na rin ang buong katawan niya hindi lamang sa lamig kung hindi dahil sa takot. Lahat rin ng balahibo niya ay nagsisitayuan na dahil sa ginagawa ni Mang Henry.
“Tama na… Tigilan ninyo na ang anak ko…” pagmamakaawa ni Kap Ryan.
“Ano ka ba naman, kap…” ani Mang Henry na diniin pa ang huling salita. “Hindi pa nga kami nagsisimulang maglaro ng anak mo.”
“P-papa…” muling iyak ni Cristy. Para kasing wala nang ibang kayang sabihin na salita ng nangangatal na bibig niya.
“H’wag ka nang matakot ‘neng. Maglalaro lang tayo…” sabi ni Mang Henry. “Paliligayahin kitang bata ka.”
“Papa!!!” Mabilis na tumayo si Cristy nang bigla siyang iharap ni Mang Henry. Tatakbo na sana siya palapit kay Kap Ryan nang kaagad na nahablot ni Mang Henry ang buhok niya at marahas na hinila pabalik. “Ahhh.” Pakiramdam niya at matatanggal ang buong anit niya sa ginawa ng lalaki.
“Ayokong nang malikot!” sigaw ni Mang Henry.
Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Cristy na nagpatumba sa kanya sa sahig.
“Tirahin mo na kasi pare! Para makasunod na kami,” nandidilat na kantyaw ni Mang Lester.
“Papa! Papa! Tulungan ninyo po ako!” iyak ni Cristy nang simulan siyang paibabawan ni Mang Henry. Ang dalawang kamay niya ay bilanggo ng isang kamay ng lalaki, ang isang kamay nito ay sinisimulang wasakin ang mga saplot niya sa katawan at ang mga binti niya ay dinaganan ng mga binti nito. Bilanggong tunay ang katawan niya ng demonyong maya-maya lang ay wawasak na sa kanya.
“Putang-ina!!! Tigilan mo ang anak ko! Pakawalan mo siya! Henry! Maawa ka!!! Parang awa mo na, Henry!” Pilit na iginagalaw ni Kap Ryan ang sarili mula sa kinatataliang upuan.
“Tumahimik ka d’yan, sira ulo!” bulyaw ni Mang Mario.
“Mamaya lang makikita mo kung paano namin lalaspagin ang katawan ng anak mo!” nakangising dagdag ni mang Celso.
“Papa!!! Papa, tulungan ninyo po ako!” Muling palahaw ni Cristy. Tuluyan nang natanggal ang lahat ng saplot niya sa katawan. Lahat ng lakas niya ay ibinibigay niya upang makaalpas sa lalaking nakadagan sa kanya pero bigo lang siya. Lalo siyang naiiyak nang magtawanan ang mga lalaki nang makita ang kanyang kahubaran.
“Tang-ina! Napakasariwa mong bata ka!” Literal na naglaway si Mang Henry na siniil ng halik ang nangangatal na mga labi ng dalagita. Kaagad na bumaba ang labi niya sa leeg nito habang mahigpit pa rin ang pagkakahawak sa patpatin nitong braso. Sabik na sabik siya sa paghalik, dila at kagat sa katawan ng dalagita.
“Ahhh!!!” sigaw ni Cristy nang mariing kagatin ng lalaki ang dulo ng isang dibdib niya. “Tama na po… Ayoko na po…” Pilit niyang pinagsisiklop ang mga binti.
“H’wag kang mag-alala… Masasarapan ka rin dito sa gagawin ko ‘neng…” Marahas na pumagitan ang tuhod ni Mang Henry sa pagitan ng mga binti ni Cristy Hanggang sa maibuka iyon at ang kamay niya ay nahawakan ang murang pagkababae nito. “Putang-ina kang bata ka… Nakapakasariwa nitong perlas mo!”
“Pare, baka naman pwedeng bilisan mo na! Libog na libog na ako dito!” sigaw ni Mang Mario na hinihimas pa ibabaw ng kanyang suot na pantalon kung saan may nakabukol na.
“Narinig mo ‘yon ‘neng… Tirahin na raw kita…” ani Mang Henry. Ang kamay niya ay humihimas at pumipiga sa magkababae nito. Maya-maya pa ay sariling kahabaan naman niya ang hinimas niya na tila inihahanda para sa gagawing pagpasok sa masarap na lagusan.
Kaagad na umiling si Cristy habang walang tigil ang paglandas ng mga luha niya. Ang mabahong laway ni Mang Henry ay tumutulo pa sa mukha niya. Pilit siyang kumakawala pero sadyang mahina ang patpatin katawan niya kumpara sa malaking katawan ng demonyong nakapaibabaw sa kanya. “A-ayoko na po… T-tama na – Ahhhh!!!” Halos tumirik ang mga mata niya nang walang sabi-sabi ay bigla nang ipinasok ni Mang Henry ang kahabaan sa gitna ng kanyang kaselanan. Pakiramdam niya ay may malaking bahagi doon ang biglang napunit o natanggal. Ang mga kamay niya ay biglang nanghina dahil sa matinding sakit habang nanginginig naman ang kanyang balikat.
“Tang-ina ka ‘neng! Ang sarap mong bata ka!” sigaw ni Mang Henry. Napakainit sa loob pagkababae ni Cristy. Napakasikip. Napakasarap. Mababaliw na siya sa sobrang sarap. Hinugot niya ang kanyang kahabaan at napangiti lalo na nang makita ang bahid ng dugo. Ito talaga ang gusto niya. ‘Yung siya ang dumodonselya sa murang katawan ng isang dalagita. Tama ang hinala niya. Mas masarap talaga ang katawan ni Cristy kaysa sa kaibigan nitong si Lila. Muli niyang itinutok ang dulo ng kanyang kahabaan sa bukana ng pagkababae ng Cristy at walang sumunod na sinabing bigla iyong marahas na ipinasok. Sunud-sunod na siyang naglabas masok kahit medyo mahirap dahil sadyang masikip ang lagusan.
“Tama na po!!!! Sobrang sakit na!!! Hindi ko na po kaya!!!” hagulhol ni Cristy.
“Ano Ryan?! Nakikita mo ba itong ginagawa ko sa anak mo!? Putang-ina sarap pala talaga nitong anak mo!” sigaw ni Mang Henry. Patuloy ang kanyng ulos sa ibabaw ng dalagita habang nakangisi at nakatingin kay Kap Ryan.
“Panoorin mo Kap kung paano namin pipilahan ang katawan ng anak mo!” Humithit ng tinunaw na droga si Mang Celso.
“Lalaspagin namin ang mag-iina mo kap!” dagdag ni Mang Mario.
“At sabay silang mamamatay sa sarap!” Humagikhik pa si Mang Lester.
“Putang ina ninyo!!! Anong klaseng mga tao ba kayo!?! Mga gago! Mga hayop! Mga putang ina ninyong lahat!” Npapailing na iyak at sigaw ni kap Ryan. Nangangatal na ang kanyang buong katawan sa galit at sakit. “Wala akong ginawang kasalanan sa inyo! Bakit kailangan ninyong gawin sa amin ito?! Bakit hindi na lang ako?! Bakit pati pamilya ko!?”
“Ang atraso mo ay atraso na ng byong pamilya mo!” bulyaw ni Mang Lester.
“Masyado ka kasing maapapel sa hindi mo naman teritoryo. Kaya bagay lang na makita mo kung paano mawawasak ang katawan ng mga mahal mo sa buhay!” gigil na dagdag ni Mang Celso.
“Ahhhhh….” Ungol ni Mang Henry habang walang tigil sa marahas na pag-ulos sa ibabaw ni Cristy. Walang pakiraalam sa kung anong sakit ang dulot no’n sa dalagita. “Puta, ang sarap mo talaga ‘neng!”
“P-Papa…. P-papa… T-tulungan n-ninyo p-po a-ako…” Nangangatal na ang mga labi ni Cristy. Ni hindi man lang nababawasan ang sakit sa ginagawa ni Mang Celso sa kanya. At sa bawat kilos nito ay tila mas masakit pa ang dulot sa katawan niya.
“Bilisan mo nang labasan pare, nang makasunod na ako at makatikim ng masikip-sikip pa!” sigaw ni Mang Mario.
“Anong klaseng mga tao kayo!? Wala kayong konsensya! Ang hahayop ninyo!!!!” Pilit na inilakad ni Kap Ryan ang sarili habang nakatali sa upuan. Nagawa niyang makalapit kay Mang Mario at malakas na ibinuggo ang katawan.
“Putang ina!” sigaw ni Mang Mario.
Bahagyang lumawag ang tali nang masira ang kahoy na upuan na kaagad na sinamanatala ni Kap Ryan. Hinawakan niya ang kahoy at ubod nang lakas na ihahampas kay Mang Henry. Pero bago pa niya iyon nagawa ay nakarinig siya ng malakas na ingay ng pagkabasag ng isang bote. Kaagad siyang natigilan sa gagawin paghampas. Hindi kaagad nakakakilos hanggang sa may tumutulo nang likido mula sa ulo niya. Nabitawan niya ang kahoy at nasapo ang ulo.
Dugo…
Napaatras siya nang magsimulang umikot ang paligid niya. Ang nanlalabo niyang mga tingin niya ay hindi naaalis kay Mang Henry na patuloy sa pangggagahasa sa panganay niyang anak. Gustung-gusto niyang lumapit sa mga ito pero nawalan na siya ng kontrol sa mga paa at naglakad na halos paatras. “C-Cristy…” At nang pahiga siyang tumumba ay kaagad na kumalat ang malapot na dugo sa sahig na mula sa ulo niya.
“Ang gago talaga nito. Ang lakas ng loob!” ani Mang Lester na may hawak na basag na bote ng alak na pinanghampas niya sa ulo ni Kap Ryan kanina.
“Akin na! Tuluyan ko na!” Inagaw ni Mang Celso ang basag na bote ng alak mula kay Mang Lester.
“H’wag… H’wag ninyo pong patayin ang papa ko!” nahihirapang pakiusap ni Cirsty. Ipinikit niya ang mga mata nang makitang pumaibabaw si Mang Celso sa papa niyang halatang hindi na makatayo. Pero hinawakan ni Mang Henry ang pisngi niya na pilit na pinapaharap sa gagawin ni Mang Celso.
“Kung hindi makikita ng papa mo kung paano ka namin patayin… Ikaw na lang ang manood kung paano siya mamatay…” Walang hinto sa pag-ulos si Mang Henry habang na sarap na sarap. Malapit na siyang makaraos pero pinipigilan niya dahil gusto niyan pang mag-enjoy.
Pilit na ikinilos ni Kap Ryan ang sarili pero sadyang nauubusan na siya ng lakas. Inipon niya pa ang natitirang lakas sa katawan niya at inilibot ang mga tingin hanggang sa maabot nito. Mula sa sunog na katawan ng bunso niyang anak… Mukha ng walang malay niyang asawa hanggang sa mga mata ng takot na takot at umiiyak niyang panganay na anak… Ikinilos pa niya ang kamay na tila nais itong abutin. “Patawad anak…”
Umiling si Rose nang mabasa ang mga salitang lumalabas sa bibig ng papa niya. Namamanhid na sa wakas ang katawan niya sa sakit na ginagawa ni Mang Henry pero hindi sa sakit na nakikita niya. Nakita niyang itinaas na ni Mang Celso ang hawak na basag bote ng alak. Ngumisi pa ito sa kanya na tila tuwang-tuwa na nasasaksihan niya ang lahat. Hanggang sa malakas nang pinagsasaksak ng basag ng bote ng alak ang mukha ni Kap Ryan. Hindi kaagad ito huminto. Paulit-ulit sa pagtaas baba ng bote ng alak hanggang sa tuluyan nang mawasak ang mukha at bungo ng papa niya. Kumalat ang pisak na mga mata… Ang durog na mga utak. Ang malaapot na dugo. “Papa!!!!”
Mare-rape siya. Manggigil si Kap Ryan. Ibabangga ang upuan, masisira. Pagtutulungan siya bubugin. Susunugin ng buhay sa sulok. Magwawla si Cristy. Siya naman pagbubuntunan. Sikmuraan siya habang nirarape. Si Kap ryan naman ay babasagin ang ulo.
***
Paggising ni Nimfa… Walang malay si Cristy, patay na sina Kap at Nonoy. “ANong ginawa ninyo sa mag-aama ko?!” Wala na siyang tali… Nagiinuman ang mga lalaki. Pagpapasaha pasahan siya. Hanggang sa ibubukas ang mga legs. Hawakan sa mga kamay. Pasok ng panglampaso.