“Putang Ina… Ang sarap talaga… Ahhhhh.” Sinabunutan pa ni Mang Celso ang nanlalagkit na buhok ni Aling Nimfa nang dahil sa dugo upang mas maisagad sa kaloob-looban ng pagkababae nito ang kanyang kahabaan. Inalis niya ang nakabusal sa bibig nito at marring hinalikan ang duguang mga labi.
Hindi na halos makakilos si Aling Nimfa dahil sa pamamaga ng kanyang buong katawan lalo na ng kanyang mukha. Makailang ulit kasi siyang pinaghahampas at pinagsasampal ng lalaking nakaibabaw sa kanya. Makailang ulit din itong nakaraos sa pagpapasarap habang pinapahirapan siya.
Wala nang ibang masabing salita si Kap Ryan at pikit matang umiiyak. Hindi na niya kayang panoorin pa ang ginagawang pagpapahirap at pagbababoy ni Mang Celso sa asawa niya.
“Pwe!” Dinuraan pa ni Mang Celso ang namamagang mukha ni Aling Nimfa bago umalis mula sa pagkakaibabaw dito. Sinimulan na muling isuot ang pantalon. “Ikaw naman, pare.” Tumuloy siya sa may sofa kung nasaan si Mang Lester at uminom ng alak.
Binitawan ni Mang Lester ang hawak na mga drugs paraphernalia pero binitbit ang dalawang bote ng alak. “Paliliguan ko muna,” anang lalaking nandidilat ang namumulang mga mata. Ibinuhos niya sa babae ang laman ng bote ng alak, mula sa mukha nito pababa sa katawan. Kaagad na niyang inalis ang mga saplot niya sa katawan bago pumunta sa ibabaw ng lamesa. Hinalikan niya ang namamagang labi ni Aling Nimfa. Nalasahan niya ang magkahalong dugo at alak doon. Bumaba ang mga labi niya sa may leeg nito at kinagat iyon. Bumaba pa ang mga labi niya at ang mga dibdib naman nito ang salit-salitang kinagat ng madiin.
“Tama naaa!!!” Umiiyak sa sakit si Aling Nimfa.
“Puta! Tumahimik ka d’yan!” sigaw ni Mang Lester bago sinampal ang mukha ng babae.
“Lester, maawa ka sa asawa ko. Tama na. Tigilan ninyo na siya!” muling hagulhol ni Kap Ryan.
Malakas na sinuntok ni Mang Henry si Kap Ryan bago ito sinabunutan. “Hinding-hindi namin titigilan ang asawa mo hanggang sa mamatay siya sa kalalaspag namin!”
Dumako ang kamay ni Mang Lester sa kaselanan ni Aling Nimfa. Habang kinakagat ang isang dibdib nito ay kinukurot naman ang isa pa ang kabila, at ang kamay niya ay marahas na ipinapasok sa pagkababae nito.
“Tama na!!! Masakit na!!! Hindi ko na kaya!!!” muling palahaw ni Aling Nimfa.
“Putang ina! Sabi nang tumahimik ka d’yan!” Kumilos si Mang Lester. Inupuan sa may mukha si Aling Nimfa, hinawakan ito sa pisngi at pilit na ipinapasok ang kanyang paglalalaki sa bibig nito. Sinumulan niyang ilabas masok ang kanyang kahabaan sa bibig ng babae. Ginawa niya iyon ng mas mabilis at mas marahas.
Halos mabilaukan naman si Aling Nimfa. Gustung-gusto na niyang kagatin ang bagay na pumapasok sa bibig niya pero hindi siya makagalaw dahil hawak-hawak ni Mang Lester ang kanyang pisngi upang maibuka ang bibig niya. Nahihirapan na rin siyang huminga.
“Tang-ina!!! Ang sarap ng bibig mong babae ka!!!” sigaw ni Mang Lester habang nakatingala pa sa sarap. Ilang saglit pa ay naramdaman niyang lalabasan na siya kaya mas lalo niya isinagad ang kanyang pagkalalaki sa bibig at lalamunan ni Aling Nimfa. Walang pakialam kung nahihirapan ito o kung nakakahinga pa ba. “Eto naaaa!!!”
Humihingal na inalis ni Mang Lester ang kanyang kahabaan mula sa bibig ni Aling Nimfa. Nanlalambot na iyon.
Samantalang ngayon lang muli nakakabawi ng hangin si Aling Nimfa habang ang mga mata niya ay muling nababasa ng luha.
Bumaba na si Mang Lester mula sa ibabaw ng lamesa. Uminom ito ng alak at nang maubos iyon ay pumwesto sa may paanan ni Aling Nimfa.
“Tang-ina! Grabe ‘yang nasa isip mo pare! Pero gusto ko ‘yan! Hahaha!” nakangising sabi ni Mang Henry habang sumisinghot ng tinunaw na gamot.
“Lester! H’wag! H’wag mong gawin ‘yan sa asawa ko! Maawa ka sa kanya!” sigaw ni Kap Ryan.
Hindi nakinig si Mang Lester. Itinutok niya ang nguso ng bote sa kaselanan ni Aling Nimfa at biglang ipinasok do’n.
“Ahhhhh!!!” sigaw ni Aling Nimfa sa sakit.
“Pota. Ang luwag na!” natatawang sabi ni Mang Lester. Hinugot niya ang bote bago dinuraan at muling itinutok sa pagitan ng mga hita ng babae. Buong lakas at pilit niya iyong ipinasok sa butas ng pwet nito.
“Ahhhh!!! Tama na!!! Hindi ko na kaya!!!” Halos tumirik ang mga mata ni Aling Nimfa sa sakit. Pero hindi huminto si Mang Lester at lalong pilit na ipinapasok pa ang nguso ng bote sa loob niya. Pakiramdam niya ay nawawasak na ang kanyang katawan sa ginagawa nito.
“Luluwag din ito Nimfa. H’wag kang mag-alala. Masasarapan ka rin…” Hinugot muli ni Mang Lester ang bote bago muling ipinasok sa butas ng pwet ng babae. Paulit-ulit iyong ginagawa. Mas marahas at mas malakas. “Oh ‘di ba masarap na? Maluwag na kasi! Hahaha!”
Hindi na nakasagot ni ALing Nimfa… Tumitirik na ang mga mata niya sa sakit. At nang sumunod na hugot at pasok na ginawa ni Mang Lester, tuluyan na siyang nawalan ng malay.
“Masarap ba, kap? Masarap bang panoorin na nilalaspag namin ang asawa mo!?” nakangising tanong ni Mang Henry.
“Putang ina! Napakahayop ninyo!” sigaw na iyak ni Kap Ryan. Kitang-kita niya ang dugo mula sa boteng hinugot ni Mang Lester. Hindi siya makapaniwala sa nangyayari. Bakit ginagawa ito ng mga taga-Isla Azul sa kanila? Kasalanan niya ang lahat. Kasalanan niya. “Mga demonyo kayo! putang ina ninyo!!! Papatayin ko kayo!!!”
Tatlong magkakasunod na malakas na suntok ang nagpatahimik kay Kap Ryan. Lumungayngay ang ulo niya bago umikot ang paningin niya. Lumaglag sa sahig ang mga natanggal niyang ngipin. “P-Papatayin k-ko k-kayo…”
****
Malakas na tumama ang katawan ni Cristy sa may dingding ng bahay. At nang ihagis ang duguang katawan ng kapatid niya ay kaagad niya iyong nilapitan. Nanginginig ang mga kamay na niyakap niya ang bata. “N-Nonoy… N-Nonoy, gumising ka.”
“Buhay pa ‘yang kapatid mo. Nag-iinarte lang.” Kinuha ni Mang Mario mula kay Mang Lester ang isang maliit na pakete ng puting pulbos… Sinimulan iyong tunawin para singhutin.
“Bakit ngayon lang kayo? Nakatatlong paraos na ako,” ani Mang Celso. “Tingnan mo nga ‘yang si Lester. Tinira na pati pwet ni misis.”
“Tang-inang libog mo talaga Lester! Hahaha!” tawa ni Mang Mario.
“Eto kasing mga bata, nasarapang makipaglaro ng taguan. Sabi ko nga dito kay Cristy, mas masasarapan siya sa laro namin mamaya,” ngising sagot ni Mang Henry.
Inilibot ni Cristy ang paningin. Lalo siyang naiyak nang makita ang mama niyang hubo’t hubad na nakatali sa ibabaw ng lamesa, duguan ang mga hita. May bote ng alak sa tabi nito na ang nguso ay may bahid din ng malapot na dugo. Si Mang Lester ay nag-aayos ng pantalon pero walang suot na pang-itaas. “P-Papa…” nangatal na ang mga labi. Ang papa niya ay nakatali sa isang upuan. Bugbog ang duguang mukha. Nakakalat sa tabi ang mga duguang ngipin na halatang galing mula sa bibig nito. Lalapit sana siya dito nang hatakin ni Mang Henry.
“Dito ka lang, neng…” ani Mang Henry.
“Gising!” Marahas na sinabunutan ni Mang Celso si Kap Ryan.
Hirap na iminulat ni Kap Ryan ang kanang mata niyang namamaga na. Ang kaliwa niya kasing mata ay tila bulag na dahil makailang ulit na sinuntok kanina.
“Hinahanap mo ang mga anak mo ‘di ba? Ayan, inihatid ng kaibigan ko,” nakangisi na muling sabi ni Mang Celso. “Panoorin mo ang gagawin namin mamaya sa anak mo.”
“H-Hwag…” Hirap na ring ibuka ni Kap Ryan ang namamagang mga labi. “H-Hwag ang mga anak ko. Parang awa ninyo na… Ako na lang…” Pagmamakaawa niya. Gustung-gusto na niyang mamatay kanina pero sa tuwing maiisip niyang buhay pa ang asawa niya at mga anak… Mas gugustuhin na niyang mahirapan ng paulit-ulit h’wag lamang masaktan ang mga ito. “Ako na lang ang saktan ninyo. Nagmamakaawa ako. Ako na lang.”
“Halika dito…” Hinila ni Mang Mario si Nonoy mula kay Cristy.
“Saan ninyo dadalhin ang kapatid ko!?” Iyak ni Cristy. Hindi na niya nagawa pang yakapin ito nang hablutin siya sa buhok ni Mang Henry at hilahin palayo mula kay Nonoy. “Ahhh!”
“Sabi na kasing dito ka lang!” sigaw ni Mang Henry.
“Bata… Bata… Gising.” Sinipa-sipa ni Mang Mario si Nonoy. Umuungol ito ng mahina pero hindi nagsasalita. Bahagya lang din itong kumikilos. Hinila niya ito at inihagis sa sulok ng bahay. Maya-maya pa ay binuhusan ng likido mula sa boteng hawak.
Napalunol ng laway si Kap Ryan nang umalingasaw ang amoy ng likod. Gas. “Putang ina… H’wag ninyong gawin ‘yan… Maawa kayo sa anak ko!”
“Sige na! Gisingin mo na ‘yan!” ani Mang Lester na nakaupo sa lamesa. Ang kamay nito ay lumalamas sa dibdib ng walang malay na si Aling Nimfa. Kumukurot.
“Silaban mo na!” kantyaw pa ni Mang Celso habang marahas pa ring nakasabunot ang kamay sa buhok ni kap Ryan na tila ba nais masigurado na makikita nito ang lahat nga mga susunod na mangyayari.
“Kanina pa ‘yan hihintay na magising ng ate niya. Gisingin mo na!” dagdag pa ni Mang Henry habang inaamot-amoy ang buhok ni Cristy.
“Parang awa ninyo na po. H’wag po ang kapatid ko…” Iyak ni Cristy na hindi makawala mula sa mahigpit na pagkakahawak ni Mang Henry sa katawan at buhok niya.
“Gising! Hindi ka pa ba talaga gigising?!” muling sinipa ni Mang Mario ang bata. Mas malakas.
Hirap na napahawak sa sikmura si Nonoy. Hirap ring makapagsalita. “A-Ate…”
“N-Nonoy…” Basang-basa na ng luha ang mukha ni Cristy habang ang katawan niya ay balot ng putik. “Ako na lang po ang saktan ninyo. Maawa na po kayo sa kapatid ko.”
Inilabas ni Mang Mario ang lighter mula sa bulsa at sinindihan. Ngumisi at saglit na tumingin kayna Cristy at Kap Ryan.
“H’waggggg!!!” Halos sabay na sigaw ni Kap Ryan at Cristy. Nanlalaki ang mga mata nila. Tila nag-slow motion sa paningin nila ang pagbitaw ni Mang Mario ng lighter na may maliit na apoy. Pero mula sa maliit na apoy ay kaagad iyong kumalat sa buong katawan ng batang pinaliguan ng gas.
“Ahhhh!!! Aray!!!! Ang init!! Ang init!!!” sigaw ni Nonoy. Napakainit ng pakiramdam niya. Napakasakit. Parang tinutuklap ang balat niya. Parang tinutusok ng napakaraming karayom. Sinubukan niyang magpagulung-gulong pero lalo lamang umiinit. Lalong sumasakit ang lahat sa kanya.
“Nonoy! Anak ko!!! maawa kayo sa kanya! Maawa kayo sa anak ko! Patayin ninyo ang apoy! Parang awa ninyo na!!!” Maraming hibla ang natatanggal mula sa anit ni Kap Ryan sa bawat paggalaw dahil sa mahigpit na pagkakasabunot ni Mang Celso sa kanya pero wala siyang pakiaalam. Pinipilit niyang kumawala pero wala siyang magawa. “Putang ina! Putang ina ninyo!!! Bakit ginagawa ninyo sa amin ‘to?! Mga hayop kayo!!!”
“Nonoy! Nonoy!!! Bitawan ninyo po ako!!! Nonoy!!!” sigaw ni Cristy na walang ibang magawa kung hindi ang umiyak. Pilit siyang nagpupumiglas pero walang laban ang patpatin niyang katawan sa malalaking braso ng lalaking bumibilanggo sa kanya.
“Ahhhh!!! Tulungan ninyo po ako! Ang sakit! Ang sakit-sakit na!!!! Ahhhh!!!” Nahihirapan nang huminga si Nonoy. Habang patuloy sa pagpapagulung-gulong sa sarili at pagpagpag sa nag-aapoy na balat. Nanginginig na ang kanyang buong katawan sa hapdi. Parang may libo-libong karayom ang sabay na tumutusok sa kanyang balat. Malalim ang bawat tusok na pumapasok sa kaloob-looban ng laman niya. At nang bumunggo siya sa pader ay huminto na siya sa pagkilos. Humihina na ang apoy pero hindi nababawasan ang sakit. Wala na siyang ibang makita kung hindi puro kadiliman. Pero malinaw ang kanyang pandinig. Naririnig niya ang tawa ng mga lalaking gumagawa sa kanila ng masama. Ang pagmumura ng kanyang papa. Ang pagmamakaawa ng kanyang ate Cristy… Hindi na niya alam kung may luha pa bang nailalabas ang mga mata niya. Pero patuloy ang sakit sa balat niya. Ang hapdi sa buong katawan niyang tila natutuklap na. At bago tuluyang mawala ang kanyang pandinig, nagawa pa niyang ibuka ang bibig niya… “T-tulungan m-mo a-ako… A-Ate C-Cristy.”