“Dito tayo…” halos pabulong na sabi ni Cristy. Ikinubli niya ang mga katawan nila ni Nonoy sa likod ng malalaking ugat ng isang punong hindi niya na makilala kung ano. Niyakap niya ng mahigpit ang nakababatang kapatid.
“Ate…”
“Shhh…” Saway ni Cristy at biglang marahas na tinakpan ang bibig nito. Mas mahigpit niya itong niyakap na dahilan upang magpumiglas ito mula sa kanya.
“Puta! Nasaan na?!” galit na boses ni Mang Mario.
“Putang ina pare, hindi ko alam. Hindi pwedeng makatakas ang mga iyon!” may gigil din sa boses ni Mang Henry. “Maghiwalay tayo. Doon ka, dito ako!”
Narinig ni Cristy ang mga kaluskos at mga papalayong yabag pero ilang saglit pa bago niya tuluyang binitawan si Nonoy.
“Ha…. Ha…. Ha….” Malakas at malalim na hingal ng batang lalaki na nahirapang huminga dahil sa ginawa ng ate niya.
“S-sorry… Sorry…” muling niyakap ni Cristy ang kapatid at pinunasan ang sariling mukha na basa ng luha at tubig ulan na walang tigil sa pagbuhos. Ang buong katawan nila ay balot na ng mga putik dahil sa ilang beses na pagkadapa at pagkagulung-gulong kanina.
“A-ate… N-natatakot ako…”
Inilayo ni Cristy ang sarili mula sa bata bago hinawakan ang mukha nito. “H’wag kang matakot, nandito lang ako.” Nangatal ang mga labi niya dahil sa matinding lamig at takot na nararamdaman na pilit niyang nilalabanan.
“Bakit ba nila ginagawa ito sa atin?!” iyak ni Nonoy.
“H-hindi k-ko rin alam…” Tuluyan na ring naiyak si Cristy habang umiiling. Hindi niya maintindihan kung anong nangyayari. Bakit ito ginagawa nina Mang Henry sa kanila. Ano bang naging kasalanan nila? O may naging kasalanan ba ang papa niya sa mga ito? “Basta… Makakatakas tayo. Gagawin ko ang lahat para protektahan ka.” Garalgal na nag boses niya. Sa takot… Sa lamig… At pangangatal ng mga labi na pinipilit niya pa ring labanan. Ni hindi na niya alintana ang mga sugat sa katawan niya. Kailangan nilang makalayo ni Nonoy. Kailangan nilang makaligtas at mabuhay.
“Makakatakas ba tayo?” hagulhol ng bata. Hindi maaalis sa isip niya ang pagtutok ni Mang Mario ng kutsilyo sa kanya kanina. Ang pagsabunot ni Mang Henry sa mama niya. At ang paghahabol ngayon ng mga ito sa kanilang dalawa ng ate niya. Ang murang isipan niya ay gulung-gulo sa mga nangyayari.
Nangangatal na ang mga labi ni Cristy bago nagbitaw ng malalim na buntong hininga upang mapigilan iyon. Hindi siya dapat na kinakikitaan ng kahit na anong takot o kahinaan ng kapatid niya. Siya lamang ang pwede nitong kuhanan ng lakas ngayon. “Makakatakas tayo. Mabubuhay tayo.”
“Paano sina –“
“Shhhh….” Mabilis na tinakpan ni Cristy ang bibig ni Nonoy nang makarinig ng mga kaluskos sa hindi kalayuan.
Isang malakas na ilaw ng kidlat ang gumuhit sa madilim na kalangitan na sinundan ng mga dagundong ng kulog na halos nagpayanig sa paligid. Ngunit pagkatapos noon ay nakabibinging katahimikan ay namayani. Muling niyakap ni Cristy ang bata habang pilit na isinisiksik ang mga maliiit at payat nilang katawan sa ilalim ng malalaking ugat ng puno. Mas nakiramdam siya.
“Wala na sila,” bulong ni Cristy bago inalalayang makatayo ang kapatid niya. “Kailangan na nating tumakbo. Pero sa pagkakataong ito, mas mabilis. Tandaan mo… Kailangan nating tumakbo ng - Ahhhhh!” Isa malabakal na kamay ang marahas na humablot sa buhok niya na tila nagpadugo sa anit niya. Pero hindi niya binitawan ang kapatid niya. Mas mahigpit niya itong niyakap.
“Matibay kang bata ka, kanina ka pa!” sigaw ni Mang Mario bago malakas na sinampal ang dalagita na kaagad na nagpadugo sa labi nito. Mas nanggigil siya nang hindi pa rin nito binitawan ang batang lalaki. “Putragis kang bata ka! Ayaw mo talagang bumitaw sa kanya!” Isang malakas na tadyak ang ginawa niya sa tagiliran nito na dahilan para mapaluhod ito at sa wakas ay mabitawan na ang batang lalaki. Namilipit ito sa sakit.
“Ate! Ate ko!!!” sigaw ni Nonoy.
“Tang-ina! Umalis ka nga d’yan!” Marakas na itinulak ni Mang Henry ang batang lalaki dahil kanina pa siya nanggigil kay Cristy. Gustung-gusto na niya itong gahasain. “Ahhhh!” sigaw niya nang yumakap ang batang lalaki sa binti niya at kumagat. “Putang ina kang bata ka!” Hinablot niya sa buhok ang batang lalaki na dahilan upang mapabitaw sa binti niya. Itinaas ito.
“Aray!!! Aray!! Ate!!! Ate Tulungan mo ako!!!” iyak ni Nonoy na labis na nasasaktan sa pagkakasabunot sa buhok niya.
“Tumahimik ka!” Tatlong malalas na suntok ang ginawa ni Mang Henry sa maliit na mukha ng batang sinasabunutan niya. Kaagad na dumugo ang ilong at bibig nito.
“A-Ate…” Nahihirapan nang huminga si Nonoy pero pilit na inaabot ang halos walang malay niyang kapatid.
“Tang-ina! Manang-mana ka sa ate mo!” Inabot ni Mang Henry ang isang bato sa lupa bago malakas na ipinukpok sa ulo ng batang hawak ng isang kamay niya. “Oh ‘di tumahimik ka rin!”
Hirap na kumilos si Cristy at pilit na iminulat ang mga mata. Nakasubsob siya sa putikan at hawak ang tagiliran na tila namamaga sa sakit. Pero nangatal ang mga labi niya nang makita ang putikan na inaagos ng malakas na ulan palapit sa kanya. Ang putik ay unti-unting nagiging kulay pula. Ang pula at malagkit na likido ay nanggagaling sa duguang ulo ng kapatid niya na umaagos pababa sa katawan at mga paa nito. “N-Nonoy.” Nakita niya kung paano ibinagsak sa lupa ni Mang Henry ang maliit na katawan ng kapatid niya. Naging malikot ang mga mata niya at tila nagkaro’n ng isip ang mga kamay nang damputin ang isang bato na nakita. “Mga hayop kayo!!!” sigaw niya bago akmang ihahampas kay Mang Henry ang hawak na bato. Pero bago pa siya tuluyang nakalapit, isang malakas na pagtuhod ang naramdaman niyang tumama sa likuran niya na muling nagpabagsak sa kanya sa lupa. Nasundan iyon ng dalawa pang malakas na tadyak sa likuran niya.
“Tama na ‘yan! Ayoko nang masyadong lamog ang katawan niyan habang tinitira ko mamaya!” saway ni Mang Henry.
Walang bahagi ng katawan ni Cristy ang hindi masakit habang pilit na gumagapang palapit sa kapatid niyang duguan ang ulo at mukha. “Nonoy…” Nanghihina na ang buong katawan niya pero patuloy siya sa paggapang. Gusto niyang mayakap ang katawan ni Nonoy. Mahawakan ang mga kamay nito. Pero bago niya pa iyon nagawa, may malabakal na kamay na ang muling sumabunot sa buhok niya at hinila siya palayo sa duguan niyang kapatid. “Ahhhh!” ramdam niya na namang may bahagi ng anit niya ang dumudugo ngayon pero ang mga kamay niya ay pilit pan rin umaabot sa kapatid niya. Muli siyang nagpumiglas kaya tumayo ang isang lalaki sa harapan niya. Si Mang Mario na binigyan siya ng malakas na tadyak sa sikmura na muling nagdilim ng paligid niya.
****
“Putang ina ka, Celso! H’wag mong hawakan ang asawa ko!”
Masakit ang pakiramdam ni Aling Nimfa sa mga pisngi niya na sinampal ng ilang ulit ni Mang Mario kanina bago siya iwanan at sundan ang mga anak niya sa labas. Hirap siyang imulat ang mga mata dahil sa nanlalabong paningin pero malinaw niyang naririnig ang sigaw ng asawa niya. Sa tono ng boses nito ay halatang galit na galit na ngayon niya lang narinig sa tanang buhay niya.
“Ano ka ba, kap. Masyado namang mainit ang ulo mo. Chill ka lang,” boses iyon ni Mang Lester.
“Napaka-hayop ninyo! Ano bang kasalanan ko sa inyo?!” muling sigaw ni Kap Ryan. Nakatali siya sa isang upuan kaya hindi siya makakilos. Samantalang ang asawa niya naman ay nasa ibabaw ang lamesa at wala pa ring malay. Hindi niya alam kung nasaan ang dalawang anak niya na lalong nagpapaalala sa kanya.
Dahan-dahang iminulat ni Aling Nimfa ang mga mata. Maliwanag na sa paligid dahil sa bukas na mga ilaw. Malakas pa rin ang ulan at hangin sa labas. Habang tila nagpapasikatan naman ang mga kulog at kidlat sa madilim na kalangitan. Saka lamang niya napagtanto na nakatali ang kanyang mga kamay at papa sa bawat kanto ng lamesa nila. Nakabukaka siya at may mga kamay na humihimas sa katawan niya. Kaagad na nangilid ang mga luha niya nang malingunan niya ang asawang nakatali sa upuan. “R-Ryan… T-Tulungan mo ako.”
“Gising na pala ang magandang asawa mo,” nakangising sabi ni Mang Celso.
“Sisimulan na ba natin ang live show?” ani Mang Lester na nakatayo sa may gilid ng nakataling kapitan.
“Putang ina! H’wag na h’wag ninyong hahawakan ang asawa ko!” sigaw ni Kap Ryan. Gigil at nagpipigil na maiyak.
“Putang ina mo rin! H’wag kang maingay d’yan!” sigaw ni Mang Lester bago malakas na sinuntok ng dalawang beses si Kap Ryan. “Nakatali ka na… Nagmamatapang ka pa!”
“Lester! Tama na! H’wag ninyo saktan ang asawa ko!” iyak ni Aling Nimfa. Pilit siyang kumukilos pero sadyang mahigpit ang pagkakatali ng mga kamay at paa niya.
“H’wag mo na kasi siyang tingnan, Nimfa… Sa akin ka na lang tumingin dahil sigurado ako na magugustuhan mo ang gagawin ko sa ‘yo.” Pumaibabaw na si Mang Celso sa umiiyak na babae. Natakam kaagad siya habang pinagmamasdan ito kahit may saplot pa itong suot sa katawan.
“C-Celso… Maaawa ka… Maawa ka sa akin…” halgulhol ni Aling Nimfa. Kita niya ang pamumula sa nandidilat na mga mata ni Mang Celso. Naglalaway na rin ang bibig nito.
“Ikaw ang maawa sa akin, dahil kanina pa masakit ang pantog ko sa ‘yo babae eh!” Hayok na hinablot ni Mang Celso ang damit nang pinaiibabawan na babae at kaagad na sinira. Hindi na siya nag-aksaya ng oras at tinanggalan na rin ito ng mga panloob na suot. “Putang ina! Ang sexy mo talagang babae ka!” Lalong naulol ang lalaki nang makita ang kahubdan ng pinagpapantasyahang babae sa Isla Azul.
Pilit na iniiwas ni Aling Nimfa ang mga labi niyang mariing siniil ng halik ni Mang Celso habang ang mga kamay nito ay marahas na humahaplos sa iba’tibang parte ng katawan niya.
“Ahhh!” sigaw ni Mang Celso nang biglang kagatin ng babae ang labi nita. “Gaga ka! Gusto mo nang nasasaktan bago masarapan ah!” Hinawakan niya ito sa ulo at malakas na inumpog sa lamesa.
Kaagad na nahilo si Aling Nimfa dahil sa ginawa ng lalaking nakapaibabaw sa kanya. Pakiramdam niya ay mawawalan na siya ng malay pero pinilit niya iyong labanan.
“Tigilan ninyo na ang asawa ko! Maawa kayo! Ako na lang ang saktan ninyo!” sigaw ni Ryan. Namamaga na ang isang mata niya, dumudugo ang ilong at may nabasag na ngipin dahil sa pagkakasuntok ni Mang Lester kanina.
“Hindi ko naman talaga dapat sasaktan eh. Papaligayahin ko nga ‘di ba. Dadalhin ko sa langi! Eh kaya lang, mukhang masukista ‘tong asawa mo. Gustong nasasaktan muna bago masarapan!” ngising sabi ni Mang Celso bago malakas na sinampal ng dalawang beses ang babae. Namumula na ang maputing pisngin nito at may sugat na sa labi. Hinablot niya ang buhok ni Aling Nimfa upang hindi na ito muli pang makapalag sa paghalik niya. Nanlalagkit na iyon dahil sa dugo pero wala siyang pakialam. Hinalikan niya ang mga labi nitong maalat na dahil sa dugo, pababa sa leeg at sa dalawang mga dibdib.
“Tama na… Ayoko na… Patayin ninyo na lang ako.” Iyak ng nanghihinang si Aling Nimfa. Ayaw niyang makita ng asawa niyang binababoy ng mga demonyo ang katawan niya.
“Mamaya ka pa mamamatay sa sarap,” ani Mang Celso. Kinuha nito ang sinirang panty ng babae, binilog iyon bago ipinasok sa bibig ni Aling Nimfa. Muling marahas na naglaro ang mga kamay niya habang nilalawayan ang katawan ng babae. Halos malamog ang mga parte ng katawan nito sa ginagawang paglamas ng mga kamay niya. “Putang ina… Nakakalibog ka talagang babae ka…” Hinubad na rin niya ang sariling mga saplot niya. Nanginginig pa ang kamay niya nang hawakan ang tigas na niyang pagkalalaki na itinutok na niya sa nakabukang mga hita ni Aling Nimfa.
Umiling si Aling Nimfa at pilit na ginalaw ang katawan sa kabila ng matinding pagkahilo. Pilit na nagpupumiglas.
“Puta, h’wag kang malikot dahil hindi ko mapasok ito!” bulyaw ni Mang Celso bago malakas na sinuntok sa puson ang babae.
Mas matinding sakit ang naramdaman ngayon ni Aling Nimfa. Hinihiling niya na sana ay panawan na siya ng ulirat.
“Tama na… Tigilan ninyo na ang asawa ko… Parang awa ninyo na…” Halos mapapikit ba si Kap Ryan dahil sa ginagawa ni Mang Celso sa asawa niya.
“H’wag kang pumikit! Gago!”
“Ahhhh!” sigaw ni Kap Ryan nang sabunutan siya ni Mang Lester upang maidilat ang mga mata niya. Kitang-kita niya ang pagkahayok sa mga mata ni Mang Celso habang itinutuok ang pagkalalaki nito sa kaselanan ng asawa niya. Nanginginig ang mga kamay.
“Puta… Eto na….”
“Arkkkkk!!!” impit na sigaw ni Aling Nimfa.
“Masarap ba?! Ano?! Masarap ‘di ba?!” hayok na hayok si Mang Celso na makailang ulit pang sinampal-sampal si Nimfa habang patuloy sa malakas na pag-ulos.
“Panoorin mo paano namin lalaspagin ang asawa mo.” Dikit na ang mga labi ni Mang Lester sa tainga ni Kap Ryan. Nanggigigil na rin itong magahasa ang babae.
Marahas at mas malakas pa ang ginawang pag-ulos ni Mang Celso sa pagkabababae ni Aling Nimfa na tila nais iyong wasakin. Walang pakialam kung nasasaktan ba siya o ano. Kasabay ng pag-ulos na ginagawa nito ay ang marahas na paglalaro ng mga kamay sa dalawang dibdib niya habang ang labi ay lumalamutak sa mga labi niya. Ilang saglit pa ay pinagsasampal naman siya nito ng malakas. Hindi na siya makatanggi at ni hindi na siya makakilos. Nanlalambot na halos lahat ng bahagi ng katawan niya. Unti-unti nang nagiging manhid sa sakit.
Napapailing na lang Si Kap Ryan na hindi na napigilan ang sarili na maiyak. Wala siyang magawa para tulungan ang asawa niya. Ano bang naging kasalanan niya sa mga taong ito upang gawin ang mga ito sa kanila. Anong naging kasalanan ng pamilya niya sa Isla Azul?! “A-Asawa ko… N-Nimfa… P-Patawad…”