“In f*cking Disney movies, a kiss from a prince will wake the princess up. Then why the f*ck did you faint, you little f*cking cheater?”
F-F*ck? Cheater?! Kaagad akong napabangon mula sa pagkakahiga nang makita ko ang gangster na cursing machine sa tabi ko. Anong ginagawa niya sa tabi ko at sa— napatingin ako sa paligid. Nakahiga siya sa tabi ko. Nakahiga. Nasa iisang kama lang kami. You‟ve got to be kidding me! We didn‟t do that, did we?!
Tiningnan ko ang katawan ko at suot-suot ko pa rin naman ang uniform ko. Tiningnan ko siya at naka-uniform din naman siya. Nakapangalumbaba siya habang nakahiga at iritableng nakaharap sa akin. Huh! Ang lakas ng loob niyang tingnan pa „ko matapos niya akong halikan?
“Nasaan ako ha? Saang lugar ito? Saan mo „ko dinala?!” inis na tanong ko sa kanya.
Napahawak siya sa ulo niya at saka dahan-dahang bumangon. “You have the f*cking nerve to shout at me?” inis na tanong niya.
Napalunok ako dahil sa takot na nararamdaman ko sa kanya. Gusto ko siyang sigawan pero hindi ko magawa. “You censored thing! Ugh.” tanging inis na nasabi ko.
“Censored f*cking what?!” kunot noong tanong niya.
Sasagot pa sana ako pero hindi ko na naituloy nang bigla na lang bumukas ang kurtina sa tabi namin at mula roon ay may isang babaeng nakauniporme ng katulad sa akin ang bumungad sa aming dalawa.
“H-Hey!” halatang naiilang na bati niya.
Nagulat na lang ako nang bigla akong hilahin ng cursing machine papalapit sa kanya.
“What the hell are you doing here? My girl and I still need to rest.” saad niya sa babae.
Hindi makapaniwalang napanganga na lang ako. Ibang klase. His girl and him?! What the *censored* is he talking about?! Ginagamit na naman niya ako para tabuyin ang mga babaeng may gusto sa kanya!
“O-ohmm,” tila gulat na saad ng babae. “So totoo pala ang usap-usapan na naririnig ko. May girlfriend ka na pala talaga.” saad niya habang nakangiti na halata namang pilit.
Tiningnan ko ang gangster na nasa tabi ko. Masama siyang nakatingin sa babaeng nakatayo sa harapan namin. “None of your f*cking business, Jasmine. What the f*ck are you doing here anyway?” aroganteng tanong niya.
Napakabastos niya talaga. Ni minsan hindi ko man lang siya narinig na nakipag-usap nang walang mura o kaya naman ay hindi bastos!
“I heard kasi na nasa clinic ka kaya pumunta ako,” sagot ng babae. Clinic? So nasa clinic pala kami. “I know naman kasi how much you hate hospitals and clinics kaya pinuntahan kita.”
Napatingin akong muli sa cursing machine na nasa tabi ko nang matawa siya ng pilit. “Really? But why would you do that? Kaano-ano ba kita?” tila nang-iinsulto niyang tanong.
Halatang nasaktan ang babae sa naging sagot ng gangster na ito pero kahit na ganoon ay pinilit pa rin niyang ngumiti kahit na napahiya siya. “Oh, I‟m sorry then,” saad niya at saka agad na umalis.
Muli kong ibinalik ang tingin sa gangster na nasa tabi ko. Parang wala lang sa kanya na nasaktan niya ang damdamin ng babaeng iyon. That girl cares for him pero pinahiya lang niya. This gangster knows nothing! And how on earth na nasisikmura kong hawak-hawak niya ang kamay ko?!
Napatingin siya sa akin nang hilahin ko palayo sa kanya ang kamay ko. Tiningnan ko siya ng masama pero hindi man lang siya nagreact ng masama sa ginawa ko. Sinundan ko siya ng tingin nang bigla na lang siyang tumayo. Isinuksok niya sa kanyang bulsa ang kamay niya at magsisimula na sanang maglakad paalis pero agad ko siyang pinigilan.
“Saan ka pupunta?” tanong ko.
“I‟m leaving. Can‟t you see?” sagot niya pero nanatili siyang nakatalikod sa akin.
“I‟m asking if saan ka pupunta, hindi kung anong ginagawa mo. Don‟t you have brains?” mabilis na sagot ko.
Inis siyang napaharap sa akin dahil sa naging sagot ko. Well, I guess I got him there.
“I guess I should really f*cking cut your tongue right now,” saad niya habang seryosong nakatingin sa akin.
Napalunok ako nang humakbang siya papalapit sa akin. What? Is he serious? Lumapit siya sa akin at nag-lean close pa. Itinikom ko ang bibig ko nang hawakan niya ang baba ko at iniangat ang mukha ko. He‟s really scaring me!
“Don‟t touch me, you censored thing!” sigaw ko.
“What the hell are you talking about?!” kunot noong tanong niya.
He‟s a fu—censored thing! Huh! Pasalamat siya at hindi ako marunong magmura. I can‟t even say the word fu—censored! Ugh! I can‟t say it!
“You know what? You‟re a jerk. Oh no! You see? Nahawa na ako sa pagmumura mo. Isa kang masamang tao. Isa kang bad influence. Next time na gusto mong magmura, just say censored para hindi ka nakakahawa ng inosenteng tao!” sigaw ko.
Kaagad na kumunot ang noo niya. “F*ck, what did you say? Inosenteng tao? Hey, you‟re nothing but a cheater. A liar. You should rot in f*cking hell. You don‟t f*cking deserve to live, do you know that?”
Natigilan ako sa narinig mula sa kanya at agad akong napahawak sa dibdib ko. “What did you just say?” hindi makapaniwalang tanong ko.
Halatang nagulat siya nang may sunod-sunod na luhang pumatak mula sa mga mata ko. Agad ko rin namang pinunasan ang nabasang pisngi ko. He doesn‟t deserve my tears. Stupid gangster! Ugh! Nakapagmura na naman ako sa isip ko ng dahil sa kanya. He really is a bad influence!
Tumayo ako sa kama at nagsimulang maglakad paalis. Tinanong ko siya kung saan siya pupunta dahil bago lang ako sa school na ito at nasa clinic ako. I don‟t know where to go. Ang sama niya talagang tao! I regret that I helped him last week. Ugh. Ang sama ko para isipin iyon.
Humarap ako sa kanya. “I‟m sorry,” saad ko. Kumunot naman ang noo niya dahil sa sinabi ko. Bumuntong hininga muna ako bago nagpatuloy sa pagsasalita. “Sorry, dahil iniisip ko na sana hindi na lang kita tinulungan last week at dinala sa hospital.”
Ngumiti siya ng pilit nang marinig ang sinabi ko. “You know what? Will you just stop acting like some kind of a good person? I know a person who can act better than you do. And frankly, it won‟t work with me anymore so just stop that act of yours.”
Masama ko siyang tiningnan matapos marinig ang mga iyon. “Fine. Forget it. I take back all the words I‟ve said. You deserve to die. Madaming tao ang mas deserving na mabuhay kesa sa katulad mo na ang sama-sama!”
Nabigla ako nang hawakan niya ako sa magkabilang braso at itinulak sa may pader. Tumingala ako at masama siyang tiningnan.
“Bakit? Masakit bang marinig ang mga sinabi mo sa akin kanina? Hindi lang naman ikaw ang may pakiramdam sa mundo eh. Kaya kung pwede ingat-ingatan mo „yang pananalita mo. Nakakasakit ka kasi.” inis na saad ko.
“You think you care about other people, but trust me when I say, we are all born selfish, so why do I have to care for anybody when in fact they also don‟t give a damn about me?” sagot niya.
Lakas loob ko siyang itinulak palayo sa akin. “Why do you need to care? Because you don‟t know how other people feel,” inis na sagot ko. “I almost died when I was nine. Muntik na „kong malunod but my father saved me, and died for me instead. My father should have been alive and breahing, and you should have died in his place instead.” saad ko at saka agad na tumakbo paalis sa harapan niya.
❄ ❄ ❄
Pagkatapos ng klase ay mabilis kong inayos ang gamit ko para umuwi. Tumingin ako sa orasan ko at saktong ala-sinco na ng hapon. Nang papalabas na ako ng classroom ay laking gulat ko nang biglang may nagtakip ng itim na
19
tela sa ulo ko. Sisigaw sana ako pero agad na nagsalita ang babaeng nasa tabi ko.
“Subukan mong sumigaw. Hindi ka na makakauwi pa ng buhay,” banta niya.
Natakot naman ako sa banta niya kaya hindi nga ako sumigaw o miski gumalaw. Muntik pa akong matumba nang biglaan na lang niya akong itulak.
“Ano ba? Lampa ka ba? Bilisan mong lumakad!” sigaw niya at itinulak uli ako.
Nagsimula akong humakbang habang may dalawang taong nakahawak sa magkabilang braso ko.
“Masunurin naman pala ito eh.” saad ng babae na nasa tabi ko.
Nang mahaba-haba na ang nalalakad namin ay pingilan ako ng dalawang babaeng nakahawak sa braso ko sa patuloy na paglalakad.
“Siya na ba „yan?” tanong ng babaeng pamilyar ang boses.
“Oo, Cherry, siya na nga.” sagot ng babae sa likuran ko.
Tuluyan na nilang inalis ang telang ibinalot nila sa ulo ko. Pagkaalis ng tela ay bumungad sa akin ang mga mukha nila at kilala ko ang isa sa kanila. Siya iyong dahilan kung bakit ako hinalikan ng cursing machine na iyon, ugh! Kasalanan niya lahat!
“So ikaw pala „yun?” saad ng babaeng nagngangalang Cherry. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa at inikutan pa ako. “Hindi naman niya type ang mga katulad mo!” saad niya at bigla na lang niyang hinila ang buhok ko. Napahawak ako sa may anit ko dahil ang sakit ng ginagawa niya.
“Tell me, anong ginawa mo para magustuhan ka niya ha?! Blinack mail mo ba siya ha?!”
“A-Ano bang sinasabi mo? Bitiwan mo ang buhok ko!” sigaw ko.
Bigla na lang niya akong itinulak dahilan para mapaupo ako sa sahig. Gulat ko siyang tiningala nang lumapit siya sa akin habang naka-crossed arms.
“Woah, look what we have here.”
Sabay-sabay kaming napatingin sa may gilid nang marinig namin ang isang pamilyar na boses. And here comes the arrogant cursing machine. Inis ko siyang inirapan nang tiningnan niya ako.
Lumapit siya sa amin at nagulat ako nang bigla niya akong tinulungang tumayo. Nagtataka kong tiningnan ang mukha niya pero hindi siya tumitingin sa mga mata ko. Napaatras naman ang mga babaeng kumidnap sa akin nang tiningnan sila ng cursing machine na ito.
“You can‟t just touch my property and you know that, right?” mahinahong tanong niya sa tatlo at nagitla ako nang bigla na lang niyang hawakan ang kamay ko.
Tiningnan ko siya pero hindi pa rin siya tumitingin sa akin. What is he doing? Magaling pala siyang umarte bilang super hero.
“We‟re sorry—”
“Never mind. Just don‟t bother us again.” sagot niya na talagang inemphasize ang salitang „us‟. And I wonder why I am not hearing any censored word from him.
“M-Masusunod!” natatarantang sagot nila at saka nagtakbuhan paalis.
Nang tuluyan na silang nakaalis ay hinila ko ang kamay ko palayo sa kanya. “What are you doing? Trying to be a hero? Forget it, okay? I don‟t need a help from a gangster,” saad ko.
Nagulat na lang ako nang bigla niya akong hilahin.
“What are you doing?!” tanong ko pero hindi niya ako sinagot at nagpatuloy lang sa paghila sa akin. Ano bang problema nya?!
❄ ❄ ❄
Tiningnan ko siya habang iniinom niya ang pang-sampu na niyang bote ng beer. Namumula na ang pisngi niya pero tahimik pa rin siyang umiinom. Dinala niya ako sa isang bar pero hindi naman niya ako iniimikan. Hinayaan lang niya akong panuorin siya. Kapag sinusubukan ko namang tumayo para umalis ay hinihila niya ko paupo kaya hindi na „ko nag-aattempt dahil ayokong hinahawakan niya ako.
“Why did you faint when I kissed you? Are you sick?” biglang tanong niya.
Naramdaman ko kaagad ang pag-init ng mukha ko dahil sa tanong niya. Bakit parang ang dali lang para sa kanyang banggitin ang bagay na iyon?
“Are you sick? Your face is ferrociously red.”
Nagulat ako nang ilagay niya ang kamay niya sa noo ko.
“I‟m not.” malamig na sagot ko at saka inalis ang kamay niya at iniwas ang mukha ko.
“Well then, I think I am sick.”
Napatingin ako sa kanya dahil sa sinabi niya.
“I am probably sick. I kissed you and I‟m sure there are germs inside my body now.” seryosong sagot niya.
How dare him?! Tumayo ako at kinuha ang bag ko sa ibabaw ng lamesa. Aalis na sana ako pero agad din siyang tumayo at pinigilan ako.
“You can‟t leave yet. I‟m still talking to you.” saad niya.
Galit ko siyang hinarap. “Well I‟m sorry pero ayoko ng makausap ka pa. Bumili ka na lang ng kausap mo.” sagot ko at tinalikuran siyang muli pero agad niya akong nahawakan sa braso.
“Fine. Magkano ka ba?” tanong niya.
“What?!” hindi makapaniwalang tanong ko.
“Gusto kitang makausap kaya bibilhin na kita. Magkano ka ba?”
Inis kong inalis ang kamay niya na nakahawak sa akin at saka naupong muli.
“Bakit kasi ayaw mo na lang sabihin na gusto mo „kong kausap? Dami mo pang paligoy-ligoy!” reklamo ko.
Naupo siyang muli at saka ipinagpatuloy ang tahimik na pag-inom ng alak. Ano ba talagang problema niya? Akala ko ba ay gusto niyang makipag-usap? Napailing na lang ako at tatayo na sana pero nagulat ako nang hawakan niya ang kamay ko.
“I didn‟t mean what I said. I was just mad. It was just that you were so annoying and—”
“Just say the word, gangster.”
“I was just—”
“Stop explaining and giving me your flimsy alibi. Just say the word and its over.” inis na saad ko.
“But I can‟t say it. I don‟t know how to say it!” inis na sagot niya.
“Then forget it, I‟m leavin—”
“Fine! I am f*cking sorry! I admit it. I was such a pain in the arse and I am sorry for hurting your feelings,” halatang hiyang-hiyang saad niya.
Tinitigan ko muna siya ng maigi upang tingnan if he really meant what he just said, and he does. Napabuntong hininga ako at nginitian ko siya.
“Kaya mo naman pala eh. Now, you‟re forgiven,” sagot ko.
Bigla na lang kumunot ang noo niya. “Just like that? You wouldn‟t even ask for more explanation before you forgive me?” nagdududa niyang tanong.
Nagtataka naman akong tumango. “Oo naman,” sagot ko.
“That‟s crazy,” tila naiinis na saad niya at saka umiling.
“Bakit? May tao bang nagkasala sa‟yo at hindi mo pa napapatawad? Set your heart free. Everybody deserves to have a peace of mind,” saad ko.
“You don‟t know anything. Who are you to tell me what to do?” inis na sagot niya.
Napakunot ang noo ko. “Well, you‟re right. I don‟t even know your name. Sino nga naman ba ako para manghimasok sa buhay mo?” sagot ko.
Napatingin ako sa kamay ko nang bahagya niyang pinisil iyon.
“You have no idea how it feels to be betrayed by someone you trusted the most. So don‟t tell me what is right or wrong „cause you also don‟t know how I feel.”
Natulala ako sa mukha niya matapos kong marinig ang mga sinabi niya. Tinitigan ko siyang maigi and I tried to look beyond what my eyes can only see. I tried to feel how he feels; I tried to read what he‟s hiding. And there it was, in his eyes, a huge amount of sadness.
So we got a broken gangster here, huh?