C hapter Five
NANG makabalik sina Inna at Havoc sa dalampasigan pagkatapos ng agahan nila sa Floating Restaurant, nagdahilan siyang magre-rest room lang, pero hindi na niya ito binalikan. Umiwas siya kay Havoc. Nagpunta siya sa zipline na nasa dulong gilid ng isla para makapunta sa kabilang bahagi kung saan puwede siyang tumambay sa mga cabana na nandoon.
Hindi alam ni Inna kung matutuwa siya o malulungkot dahil walang Havoc na nangulit sa kanya buong araw habang nasa cabana at mag-isang umiinom ng wine.
Bumaba ang tingin ni Inna sa bote ng wine na kinuha niya kanina sa bar na malapit sa cabana niya. Wala ng laman iyon at medyo nararamdaman niyang naapektuhan na siya ng wine na iniinom, pero gusto pa niya. It relaxed her, or was it just the place where she was at the moment?
Malapit sa dagat ang cabana na tinuluyan ni Inna. Naririnig niya ang mahinang alon ng dagat na nagpapakalma sa kanya. Masarap sa pakiramdam ang simoy ng hangin.
Kanina, medyo marami-rami ang tao doon, pero ngayong palubog na ang araw, siya na lang ang natira. Nagpasundo na ang iba, ang iba naman ay nag-zipback pabalik. Samantalang siya, wala pang balak na bumalik. Nakatingin lang siya sa karagatang kulay-pula na may halong dilaw at dalandan dahil sa palubog na araw.
It somehow calmed her. Pero hindi niya maiwasang hilingin na sana, nasa tabi niya si Havoc. Siguro mas masarap iyon sa pakiramdam.
Inna sighed. “Kung sana kalmado ako kapag nasa tabi ko si Havoc…”
Ayaw niyang magpakaimpokrita at sabihing ayaw na niyang makita ang lalaki, na kaya niyang pigilan ang sarili niya. Inna wanted to see him so bad and be with him so bad. Pero alam din niyang hindi puwede kasi kasal na siya.
Isang malaking kasalanan na hayaan ang sarili niya na magpadarang kay Havoc. Hindi siya puwedeng maging marupok.
Kahit ganoon ang pagtrato sa kanya ni Monti, sapat na bang dahilan iyon para gayahin din niya ang ginagawa nito sa kanya?
Inna blew out a loud breath and sighed heavily. “I hate my life.”
Kumuha siya ng isa pang bote ng wine sa common bar at ininom bago tumawag sa security office at nag-request na magpa-pick up.
Habang naghihintay ng sundo, nakatayo si Inna sa dalamapsigan at nakatingin lang sa karagatan. Niyakap niya ang sarili.
Bakit ba ganito ang buhay niya? Dalawang taon na siyang nakakulong sa impiyernong buhay niya bilang asawa ni Monti, samantalang ang pamilya niya, napakasaya at nagtatampisaw sa pera na dahilan ng paghihirap niya.
Kinagat ni Inna ang ibabang labi. “Bakit n’yo naman kasi ako ipinagbili?” bulong niya sa hangin.
Hindi niya namalayang tumulo na pala ang luha niya. Parang may sumasakal sa puso ni Inna habang walang imik siyang umiiyak dahil sa buhay na mayroon siya ngayon. Ang buhay na pumipigil sa kanyang makasama si Havoc tulad ng gusto niya.
Malinaw pa sa alaala ni Inna ang pananakit na natanggap niya kay Monti sa loob ng dalawang taon. Bawat malakas na hawak sa baba, sampal sa pisngi at ang pagsakal sa kanya, hindi niya iyon makalimutan.
Napahikbi si Inna, pero agad rin niyang pinakalma ang sarili nang makarinig ng tunog ng motorboat. Agad niyang inayos ang sarili, tinuyo ang basang pisngi saka nilapitan ang bangka na tumigil hindi kalayuan sa kanya.
Pero sa halip na ang staff lang ng isla ang makita na sakay ng bangka, may kasama pa itong isa. Napaawang na lang ang mga labi ni Inna nang makita na si Havoc ang bumaba ng bangka.
“H-Havoc?”
Malalaki ang hakbang na naglakad ito palapit sa kanya at mahigpit siyang niyakap.
“Goodness, Inna! Balak mo ba akong baliwin sa pag-aalala sa `yo?” Hindi siya umimik kaya naman pinakawalan siya nito at hinawakan ang mukha niya. “Look at me and tell me you’re okay.”
Hindi alam ni Inna kung bakit tumulo ang luha niya sa halip na gawin ang sinabi nito. “I-I’m not o-okay.”
“Inna…” Mabilis nitong tinuyo ang luha sa mga mata niya. “Sshh… Huwag ka ng umiyak. Nandito na ako.”
But her tears continued falling.
“Inna—”
Hindi niya napigilan ang mapahikbi. “A-ayoko na, Havoc. Pagod na p-pagod na akong masaktan.”
Masuyo siyang niyakap ni Havoc saka hinalikan ang noo niya. “Don’t cry, Inna. Nandito ako. Nandito lang ako.”
Those sweet words… They seeped through her heart. And her heart was pounding loudly inside her chest.
Nag-angat siya ng tingin sa lalaki at pinakatitigan ito. “Desiring me is a sin, Havoc. Holding me like this is a sin, too.”
“I know.” Havoc smiled and pinched the tip of her nose. “I don’t mind being a sinner though, as long as I’m with you.”
Hindi alam ni Inna kung epekto iyon ng wine na nainom niya o ano, pero parang gusto niyang tikman ang mga labi ng lalaki. Tulad noon na malaya niyang magawa iyon kapag gusto niya.
May asawa ka, Inna! s igaw ng isip niya. Hindi `yan puwede!
Pero kahit gaano pa kalakas ang sigaw ng isip niya, hindi niyon napigilan na ilapat ang mga labi sa mga labi ni Havoc na agad namang tinugon ng lalaki.
Napadaing na lang si Inna ng agad nitong palalimin ang halik na sinimulan niya. Yumakap si Inna sa leeg ng lalaki at ito naman sa baywang niya. Lalong naging mapusok ang labanan ng mga labi at dila nila.
Ungol at daing ang kumawala sa mga labi ni Inna habang nakikipaghalikan kay Havoc. Napakasarap ng halik nito. Iniwan ng lalaki ang mga labi niya at napunta sa kanyang leeg. Ang kamay nito ay humahaplos sa kaselanan niya.
“Uhm…” mahina niyang daing nang paglandasin ni Havoc ang kamay sa mayayaman niyang dibdib. “Oooh…”
Alam niyang parehas na silang mainit ni Havoc, parehas silang naghahanap ng mas higit pa sa ginagawa nila, pero walang gumalaw sa kanila. Patuloy lang silang naghalikan hanggang sa parehong mapugto ang kanilang hininga at naghiwalay sa wakas ang mga labi nila.
“Inna…”
She closed her eyes. “Havoc…”
Masuyo nitong ikinulong ang mukha niya sa mga palad nito pagkatapos ay masuyo siyang niyakap. Parang naglalambing na isinandal ng lalaki ang pisngi sa balikat niya.
“I’m exhausted,” bulong ni Havoc sa pagod na boses. “Kaninang umaga pa kita hinahanap. Hindi na ako nakakain dahil sa kakahanap sa `yo. Akala ko umalis ka na.” He sounded… scared. “Nang tumawag ka para magpasundo, tamang-tama naman na nasa security office ako kaya ako na ang sumundo sa `yo. I’m glad you’re still here, Inna.”
Hinaplos niya ang likod ni Havoc. “Pasensiya na. Gusto ko lang makalayo sa `yo para makapag-isip-isip. I didn’t mean to worry you.”
Humigpit ang yakap nito sa kanya. “Inna?”
“Hmm?”
“Leave him and come to me,” bulong nito, pero rinig na rinig niya na para bang isinigaw iyon ng lalaki. “My offer from two years ago still stands.”
Umawang ang mga labi ni Inna sa huling sinabi nito.
His offer… from two years ago… still stands.
Pero kasal na siya. May asawa na siya!
“Inna,” tawag nito.
“Y-yes?”
“I’m still your treasure, right? I will always be your tesoro, right?”
Dahan-dahan siyang tumango. “Bakit ka nagtatanong?”
“Kasi bukas, uumpisahan ko na ang plano kong agawin ka sa asawa mo.” Pinakawalan siya ni Havoc sa pagkakayakap at tinitigan siya nang matiim. “I was just warming up these past few days. Tomorrow, I will start stealing you away from him.”
Her lips parted. “Havoc…”
“You will be mine again. Mark my words, Inna.”
She blinked at Havoc. “Why are you doing this?”
“Because I want you back,” sagot nito na para bang napakasimpleng intindihin ng sinabi nito. “Gusto kong makuha at bumalik sa akin ang Inna ko na kinuha nila noon sa akin.”
Bumilis ang tibok ng puso ni Inna saka malungkot na napangiti. “Now I regret leaving you.”
“You should be.” Sumama ang timpla ng mukha nito. “It took you two years to come back to me. I’m not missing this chance to be with you again.”
And her heart melted. “You call this a chance? Havoc, I keep on pushing you away.”
“I’m optimistic.” Havoc grinned. “It’s your right to push me away, it’s also my right to grab my chance to be with you. Gawin mo ang sa tingin mo ay tama para sa `yo at gagawin ko rin ang tama para sa sarili ko. Pero nasisiguro ko sa `yo, Inna, magtatagpo tayo. At sa pagkakataong iyon, akin ka na at hindi na pag-aari ng iba.”
Wala siyang masabi at napatitig lang kay Havoc.
Bakit ba ipinaglalaban siya ng lalaking ito samantalang wala naman siyang maibibigay rito kundi problema lang? Totoo ba talaga ang sinabi ni Havoc noon kaya ginagawa nito ang mga ito ngayon?
Naputol ang pag-iisip ni Inna nang pagsalikupin nito ang kamay nilang dalawa. “Come on, I’ll take you back to your hotel.”
Nagpaubaya lang si Inna nang alalayan siya ng lalaki pasakay sa bangka. Habang nasa biyahe sila, laman pa rin ng isip niya ang mga sinabi ni Havoc.
I will be his again.
Again, huh? Just like before?
Sa sobrang lalim ng iniisip ni Inna, hindi niya namalayang nakabalik na pala sila sa hotel at nakasakay na sila ng elevator.
“What floor?” tanong ni Havoc na gumising sa diwa niya.
“Twelfth.”
Tumango lang si Havoc. Nang makarating sila sa ikadalawampu at dalawang palapag, inihatid siya nito sa kuwarto niya. Nang mabuksan iyon ni Inna, humarap siya kay Havoc para sana magpaalam, pero bigla na lang siya nitong siniil ng mainit na halik saka itinulak papasok ng kuwarto.
“Havoc—” Her voice muffled inside his mouth as he kissed her senseless and roughly.
Mahina siyang napadaing habang hinuhubad ni Havoc ang sundress niya at hinahalikan ang leeg at dibdib niya.
Humaplos ang daliri ng lalaki sa kaselanan niya, ini-unhook ang bra niya saka agad na hinaplos ang mayayaman niyang dibdib. Halos bumaon ang mga kuko ni Inna sa balikat ni Havoc nang kagat-kagatin nito ang nipple niya habang mahina siyang napapadaing.
Kinagat ni Inna ang dila para hindi mapadaing nang paikutin ni Havoc ang dila sa nipples niya. Her lips parted when Havoc’s fingers parted her wet folds and slid one finger inside her. Malakas ang ungol na kumawala sa kanyang mga labi.
Kahit nagliliyab na sa init ang katawan ni Inna dahil sa ginagawa, nagawa pa rin niyang hawakan at sagutin ang teleponong nag-iingay. Baka kasi importante iyon.
“H-hello?”
“Mrs. Parisi, this is the receptionist in the lobby. Someone named Monti Parisi is calling you.”
Namilog ang mga mata ni Inna sa narinig at agad na pinatigil si Havoc sa ginagawa saka nagmamadaling umalis sa kama at nagsuot ng damit.
“Hold the call please, I’ll be there.” Pagkasabi ay nagmamadali siyang lumabas ng kuwarto.
“Inna! Inna!” tawag ni Havoc, pero hindi niya ito pinansin.
Abot-abot ang kaba ni Inna habang pababa sa elevator. Nang makalabas siya ng hotel, gumamit siya ng golf cart para mabilis na makarating sa lobby.
“Hi. I’m Mrs. Parisi,” hininhingal na pagpapakilala niya sa receptionist
Nginitian siya ng receptionist saka ibinigay ang awditibo ng telepono.
“—are you there?”
Kinagat ni Inna ang ibabang labi. “ Pronto, Monti?”
“Inna, cosa stai facendo? ” tanong ni Monti sa kabilang linya. (What are you doing?)
“Ahm…” Tumikhim si Inna. “S-sono nella mia stanza.” (I’m in my room.) “A-addormentato.” (Sleeping.)
“When are you coming home?” Monti asked in a very strict voice.
“T-three weeks from now. W-why are you a-asking?”
“Voglio che tu sia a casa tra due two settimane.” (I want you to be home in two weeks.)
Parang nabingi si Inna sa narinig. Tumaas ang boses niya. “Cosa? Monti, sei d’accordo con la mia vacanza di un mese!” (What? Monti, you already agreed to my one month vacation!) Kumukulo ang dugo ni Inna sa galit. “Non mi interessa se fotti two o three donne al giorno, pero per favore dammi la mia vacanza di un mese!” (I don’t care if you fuck two or three women a day, just please, give me my one-month vacation. I beg you!)
“No!” pagmamatigas nito. “Two weeks, Inna. Don’t anger me.”
Napaawang ang mga labi ni Inna at hindi napigilan ang luhang nangilid sa mga mata niya. “Ti odio, Monti. Ti odio!” (I hate you!)
“I don’t care. Just be home in two weeks.” Pagkasabi niyon, pinatay na nito ang tawag.
“No… No…” Galit niyang ibinagsak ang awditibo ng telepono. “He can’t do this to me. He said one month. I still have lots of things to do here. I can’t leave yet… I can’t go back yet.”
“Inna…”
Napatigil siya sa pagsasalita at napabaling kay Havoc na nasa likuran niya at naguguluhang napatitig sa kanya. “What’s happening?”
Inna blew a loud breath. “Monti wants me back in Italy in two weeks.”
Havoc stilled and his face darkened. “No. You’re not leaving me, Inna.”
Kinagat niya ang ibabang labi. “Devo pensare qualcosa. Se Monti dice di andare a casa, devo tornare a casa, subito. Se no, lui verrá qui e rovinerá la mia vacanza. Non posso lasciarlo fare del male a Havoc. Devo fare qualcosa. Devo… Devo…”
“Inna…”
Mabilis siyang tumingin kay Havoc. “A-ano?”
“Call him back and tell him you’re not going home.”
Her eyes widened. “What?”
“Go on. Call him back,” sabi ni Havoc na iniangat ang awditibo ng telepono saka ibinigay sa kanya. “Bibili lang ako ng makakain at kukuha ako ng damit sa cabin ko. If you don’t want to stay in my cabin, then I’m staying in your hotel room.”
Natigilan si Inna nang dumukwang palapit sa kanya si Havoc at himalikan siya sa mga labi.
“I’ll be back. Be sure to call your husband and tell him that Havoc Andrada is crazy over you and he will do anything to have you. And that he won’t let him treat the woman he cares about like trash because my Inna is a treasure to me.”
Napatanga lang si Inna sa palayong bulto ni Havoc habang paulit-ulit na nagre-replay sa isip ang sinabi nito.
“Tell him that Havoc Andrada is crazy over you and he will do anything to have you.”
Napatitig si Inna sa telepono, pagkatapos ay iniangat ang awditibo at may tinawagan.
PABAGSAK na naupo si Havoc sa Gyros Restaurant at agad na binasa ang menu. Kagagaling lang niya sa cabin niya at kumuha ng damit. Kanina pa siya hindi kumakain dahil sa kakahanap kay Inna, ngayon lang niya naramdaman ang gutom.
Natigilan si Havoc sa pagbabasa ng menu nang may umupo sa kaharap niyang upuan. Nang tingnan niya kung sino iyon, tumaas ang dalawa niyang kilay.
It was Cormac. He didn’t see him often on the island though. He was busy with work.
“Why are you at my table?” he asked Cormac, frowning.
“I have a question,” sabi nito saka tumiim ang titig sa kanya. “What will you do if the woman you want is loyal to her husband?”
Havoc looked at Cormac flatly. “Are you fucking kidding me right now?”
“No.” He looked so serious. “I heard from Sav that you want a married woman to be yours, so I’m asking you.”
Havoc blew a loud breath. “What to do? Buckle up. It’s gonna be one hell of a ride.”
Napatango-tango ang lalaki. “Well, that’s fucked.”
“Yes. We’re both fucked.”
Cormac sighed before holding his necklace’s pendant. “I’m really fucked. Fuck!”
Havoc frowned as he looked at Cormac’s pendant. “You’re married?”
Hindi umimik si Cormac, pero alam na ni Havoc ang sagot. Kasal na si Cormac. Pero bakit hindi nakasuot sa daliri nito ang singsing?
“Cormac,” sabi ng boses ng babae na palapit sa mesa nila.
Agad na nagliwanag ang mukha ni Cormac. “Iris… You came.”
The woman named Iris shrugged. “I have nothing else to do anyway. And I owe you for saving my sister’s life.”
It was a subtle movement, pero hindi nakatakas sa mga mata ni Havoc ang paghawak ni Iris sa singsing nito sa daliri.
Married .
Then a realization hit him.
They’re both married?
His lips parted. The fuck?
“Your husband called you yet?” Cormac asked Iris as he got up.
Umiling si Iris. “No. I haven’t even seen him yet since our wedding and that was eight years ago. He’s busy with work. Last time he called, he was in Afghanistan for some confidential matters that he cannot disclose.”
“Still staying loyal to him?” Cormac’s face darkened. “You’re dating me,” he pointed out.
Iris chuckled. “It’s just a date, Mr. Cormac Paul Craig. I do it all the time.”
Tumiim ang bagang ni Cormac. “Really?”
“Yes.” Nilampasan ito ni Iris at ang babae na ang pumili ng mesa.
Pinagmasdan niya si Cormac na madilim ang mukha at nakakuyom ang kamay. Napailing na lang si Havoc. Parang mas malaki pa ang problema nito kaysa sa kanya.
Malakas siyang napabuntong-hininga at kinuha ang atensiyon ng waiter para um-order na at nang makabalik na siya kay Inna.
I miss her already.