PHAM woke up like a contented kitten, purring as she stretched her body. She felt sore down there but she was happy. Na-miss niya ang makaramdam ng ganoong kasiyahan sa umaga. Nakakasawa na ring maging malungkot lagi.
Pham frowned. Now, where did that come from? Hindi naman siya malungkot, ah. Ipinilig niya ang ulo.
“Good morning, sunshine,” sabi ng baritonong boses na nagpangiti sa kanya.
Bumaling siya kay Marcus. Mas lumapad ang ngiti niya nang makita ito na nakatitig sa kanya.
“Good morning, Marcus,” masayang bati niya.
Marcus pressed his lips on hers and smiled. “My morning is definitely good.”
Mahina siyang natawa saka yumakap sa leeg nito. Now that they had become intimate, hindi na siya naiilang sa lalaki. Gusto niya ang pakiramdam na malapit lang ito sa kanya. Gusto niya ang pakiramdam na katabi niya ito. Marcus made her happy. Very happy.
“Hindi ka ba papasok sa opisina?” tanong niya.
“On leave ako.” Pinangko siya nito at dinala sa loob ng banyo. “Gusto kitang makasama. Saka, wala kang kasama rito sa bahay kung papasok ako.”
“Okay lang naman,” sabi niya.
“Not okay to me.”
Ipinaapak nito ang mga paa niya sa malamig na tile ng banyo saka binuksan ang shower.
Matinis na napatili si Pham nang tumama sa katawan niya ang malamig na tubig. Tatawa-tawa naman si Marcus habang binubuksan ang heater ng tubig.
“Marcus!” sabi niya nang paikutin siya nito patalikod dito at sinapo ang maseselang bahagi ng kanyang katawan.
“What?” He chuckled. “Masarap ito sa umaga.”
Nang-aakit ang boses ng lalaki na bumulong sa tainga niya. Napaliyad siya nang umpisahan nitong pisil-pisilin ang naninigas niyang nipples.
Napaungol si Pham. Nag-umpisa nang mag-init ang pakiramdam niya. Nababasa na ang kanyang pagkababae. Lalo na nang walang sabi-sabi nitong ipinasok ang dalawang daliri sa loob niya.
“Oooh! Marcus!” she moaned loudly. “Ang sarap niyan.”
Hinugot nito ang daliri saka siya pinaharap. “I can’t control myself, Fatima.”
Marcus gripped her thighs and pulled her up. Agad naman niyang iniyakap ang mga hita at binti sa baywang ng lalaki. Kasabay niyon ay ang pagpasok ng sandata nito sa loob ng pagkababae niya.
“Oooh!” Napasigaw siya sa sarap.
Ramdam ni Pham ang kiliti at sarap sa kaibuturan niya. She could feel her clit throbbing in pleasure, adding up to her already wet pussy.
“Oooh, Marcus…” Mahigpit siyang nakayakap sa lalaki na panay ang ulos sa loob niya. “Marcus, oh! Marcus! Oooh… Oooh… Oooh…”
Nagdidileryo na si Pham sa sarap. Bumaon na ang mga kuko niya sa likod nito. Alam niyang malapit na siyang labasan.
“Marcus, please? Oh, God! Oooh…”
Sinasalubong niya ang bawat ulos ni Marcus. Iginigiling niya ang balakang habang napapasigaw sa sobrang sarap.
Her pussy was so wet, she could feel it. In and out. Up and down. She moved, he moved. Nagsasalpukan ang mga maseselang bahagi ng katawan nila at napupuno ng ungol nila ni Marcus ang buong banyo.
And then her body convulsed with pleasure. Pham shouted as wave and wave of ecstasy spread through her. Dagdagan pa ng mainit na katas ni Marcus na pumuno sa pagkababae niya.
NAPANGITI si Pham nang maihain sa mesa nila ang in-order nila ni Marcus. Nasa Yanzee’s Restaurant sila at nagtatanghalian. It was a perfect day for her.
She felt really happy and it felt like that this was the first time that she ever felt that kind of happiness. And it was odd.
“May problema ba?” tanong ni Marcus.
Napakurap-kurap si Pham at nag-angat ng tingin. “Wala naman. Bakit mo naitanong?”
“Nawala ang ngiti mo, eh.”
“Oh.” She smiled again. “There. Happy?”
Marcus chuckled before putting rice on her plate. She flinched when a moving picture flashed through her mind.
Si Marcus iyon at siya, nasa isang floating cottage sila, kumakain. At nilalagyan ni Marcus ng pagkain ang pinggan niya, tulad na lang ngayon.
Ipinilig niya ang ulo saka tumingin kay Marcus. Nilalagyan na siya nito ngayon ng ulam sa pinggan.
“Ahm…” Pham had to ask. “`Yong isla pala, bakit tayo umalis doon?”
“Because Diana is there.” Naging awtomatiko ang sagot nito na para bang hindi pinag-isipan.
At alam niyang hindi nito pinag-isipan ang sagot. Agad kasi itong tumingin sa kanya, binasa ang emosyon sa mukha niya.
“I’m sorry about Diana,” sabi ni Marcus.
Pham tried to smile. “Okay lang. Alam ko naman na may girlfriend ka. No need to explain. I know where I stand.”
“Fatima, how many times do I have to tell you thaty Diana isn’t—”
“Marcus, okay lang ako,” pigil niya sa iba pang sasabihin nito. “Alam kong hindi mo ako seseryosuhin kasi may girlfriend ka na. Masakit, pero `yon ang katotohanan.” She gave him a small smile. “Let’s just enjoy our lunch.”
“Okay,” napipilitang sabi ni Marcus.
Nagbaba siya ng tingin at nag-umpisang kumain habang pinipigilan ang mga luha na nagbabadyang malaglag sa mga mata niya.
It hurt. She’s in pain. Her heart was clenching inside her chest. Nasasakal si Pham sa sobrang sakit, pero pilit niyang pinapakalma ang sarili.
Hindi siya iiyak. Ginusto naman niya iyon, eh. Alangan namang hilingin niya kay Marcus na hiwalayan ang girlfriend nito. Nakakahiya iyon.
Pham kept on eating. Hindi siya nagsalita. All in all, she didn’t enjoy her lunch and it wasn’t a perfect day.
“Saan mo gustong pumunta?” tanong sa kanya nang makalabas sila sa Yanzee Restaurant.
“Gusto ko nang umuwi,” sagot niya.
“Sige, ihahatid kita sa bahay.”
Tumango lang si Pham at sumakay sa kotse nito. Habang nasa sasakyan, panay ang pagkausap sa kanya ni Marcus.
“Pagkahatid ko sa `yo sa bahay, aalis muna ako, ha? May pupuntahan lang ako,” sabi nito.
“Okay.”
Siguro pupuntahan ni Marcus ang girlfriend nito.
May kumurot sa puso ni Pham.
“Siguro makakabalik ako mamayang gabi na. Kumain ka, ha? Ibibilin kita kay Manang Julie.”
“Okay.”
“Doon ka na matulog sa kuwarto ko. Hindi pa kasi nalilinisan ang kuwarto na inokupa mo. May darating din na nurse para tingnan ang sugat mo.”
“Okay.”
“Bukas ipapa-CT Scan natin ang ulo mo para masiguro nating maayos talaga ang lagay mo.”
“Okay.”
“At kapag maayos ka na, may sasabihin ako sa `yo.”
“Okay.”
“Can you stop saying ‘okay’?” May frustration sa boses ni Marcus.
“Okay.” Tumingin si Pham sa labas ng bintana. “I’m okay.”
Narinig niya ang malakas na buntong-hininga ng lalaki. Kung nakatingin siya rito, siguradong makikita niya ang pagtatagis ng bagang nito. Nararamdaman niya ang galit nito mula sa kinauupuan niya.
“Fatima, kinakausap kita,” matigas ang boses na sabi nito.
“I’m okay,” wala sa sariling sabi niya habang may naglalarong larawan sa kanyang isip. “I’m okay.”
Out of the blue, a tear escaped her eyes. Mabilis niyang pinahid iyon at napakagat-labi. “Ayos lang ako.”
“Fatima, talk to me.”
Bumaling siya sa lalaki at pekeng ngumiti. “Marcus, I’m fine. Medyo masakit lang ang ulo ko. Please lang, huwag mo akong kausapin.”
Makikita ang pagtataka sa mukha ni Marcus, pero wala siyang pakialam. Wala siya sa mood magpaliwanag. Ihinilig niya ang ulo sa likod ng upuan at ipinikit ang mga mata.
As her eyes closed, flashes of moving pictures bombarded her mind. Mariin niyang ipinikit ang mga mata saka hinilot ang sentido. Napaigtad siya nang makita niya sa isip si Martin at siya, nasa kama at mainit na nagtatalik.
Mabilis niyang iminulat ang mga mata at habol ang hiningang sinapo ang dibdib dahil sa malakas na pagtibok niyon.
Oh, God! Was that the reason why she wasn’t virgin anymore? Siya at si Martin!
Napabaling siya kay Marcus. Hindi pa rin mawala sa isip ni Pham ang nakita. She and Martin, making love, passionately and moaning each other’s name.
Pinaglalaruan ba siya ng isip niya? Ano ba itong nasa kanyang isip?
Ipinilig ni Pham ang ulo at pasimpleng hinilot iyon. Her mind must be playing tricks on her.
Nang pumarada ang kotse ni Marcus, agad siyang pumasok sa loob nang hindi hinihintay ang lalaki. Pero agad siyang napatigil sa paglalakad nang makasalubong niya ang ina ni Marcus. Kilala niya ang babae dahil minsan na itong bumisita sa kompanya.
“`Ma—”
“Anong ginagawa mo rito?” mataray nitong tanong.
Nakaramdam siya ng panliliit sa harap nito. “Kasi ho, ahm, ano k-kasi—”
“`Ma! Anong ginagawa n’yo rito?” Boses iyon ni Marcus mula sa likuran niya.
Ang matatalim nitong mata ay nasa kanya pa rin. “Anong ginagawa ng babaeng `to rito sa bahay mo?” Halata ang pagkadisgusto ng babae sa kanya. Parang may kumukurot sa puso ni Pham. “Anong ibig sabihin nito, ha, Marcus?”
“`Ma, ano ba sa tingin n’yo ang ibig sabihin nito?” balik-tanong ni Marcus.
“Alam kong may taste ka sa mga babae, kaya hindi mo papatulan ang tulad niya. Huwag kang gumaya sa kapatid mo. Saka gusto ko si Diana para sa `yo. At least may breeding ang isang `yon.”
Tinalikuran sila ng babae at pumasok sa kabahayan. Siya naman ay naiwang nakatulala sa kinatatayuan.
Parang may sumasakal sa puso ni Pham. Pero parang may bumubulong sa isip niya na huwag magpahalata na nasasaktan. Na dapat masanay na siya dahil lagi namang ganoon ang trato nito sa kanya mula pa noon.
May humawak sa balikat niya. “Fatima, ayos ka lang?”
Pham nudged his hands off her shoulder. “Ayos lang ako.”
“Sigurado ka? Pasensiya ka na, talagang ganoon na si Mommy.”
Galit siya dahil hindi man lang siya ipinagtanggol nito. Pero sino ba siya? Sino ba siya para ipagtanggol ni Marcus? They just had a very hot sweaty sex. That didn’t make her special.
Walang imik na pumasok si Pham sa kabahayan at nagtuloy-tuloy sa inookupa niyang kuwarto. Kasabay ng pagsara ng pinto ng kuwarto ay ang pagtulo ng kanyang luha. Walang ingay siyang umiyak, habang hawak ang bibig niya para hindi gumawa ng ingay.
“Pham, anong nangyari sa `yo?” tanong ni Manang Julie.
Tumingala siya rito habang ang mga mata ay luhaan. “A-ano hong ginagawa n-n’yo rito sa k-kuwarto ko?” humihikbing tanong niya.
“Naglilinis ako, hija.”
Tumakbo si Pham palapit dito at yumakap nang mahigpit. She wanted someone to tell her she was going to be okay. She desperately wanted someone to love her. Napakasimple lang naman ng gusto niya, bakit ba hindi niya iyon makuha?
“Tahan na, hija.” Panay ang hagod ni Manang Julie sa likod niya. “Tama na, tahan na.”
Humihikbi si Pham. “Gusto ko lang naman na may magmahal sa akin, Manang Julie. Mahirap ba `yon? Mahirap ba akong mahalin? Mahirap ba, Manang Julie?”
Panay ang hagod nito sa kanyang likod. “Tahan na, Pham. Baka mabinat ka.”
“Maagang nawala ang mga magulang ko. Napunta ako sa bahay-ampunan. Walang may gustong umampon sa akin kasi malaki na raw ako.” Mas lumakas pa ang paghikbi niya. “Ayaw nila sa akin. Lumaki ako sa ampunan hanggang sa makapagtapos ako ng kolehiyo. Simple lang naman ang gusto ko, Manang, eh. Mahalin lang ako. I just want someone to want me, to need me and to love me. To look at me like I matter.”
“Pham, may magmamahal din sa `yo. Darating din ang lalaking magpaparamdam sa `yo nang pagmamahal. At kapag dumating siya, huwag mo nang pakawalan pa.”
Umiiyak na tumango siya. Yes, she wouldn’t. Kapag may nagmahal sa kanya, mamahalin din niya iyon nang mas higit pa.
And maybe Marcus was not that guy. And he’s not worth her tears.
Unti-unti siyang kumalma at tinuyo ang mga luha sa pisngi niya. Hindi naman siya iniwan ni Manang Julie. She stayed with her until she fell asleep while crying softly.
NAPAKISLOT si Marcus nang may kumatok sa pinto ng library niya. Sino na naman ang istorbo na iyon? Katatapos pa lang niyang makibaka sa ina niyang napakakitid ang pag-iisip, heto na naman ang isa.
“Sir, si Julie po ito,” pagpapakilala ng nasa labas.
“Pasok ka,” sabi niya habang hinihilot ang sentido.
Bumukas ang pinto at pumasok si Manang Julie. Maingat nitong inilapag ang kape sa mesa niya saka matuwid na tumayo sa harap niya.
“Sir, nakatulog na po si Pham sa sobrang kaiiyak,” imporma nito. “Naawa ako sa kanya. Alam kong wala akong karapatang manghimasok, pero sa tingin ko alam ko na kung bakit ganoon na lang niya kamahal si Sir Martin.”
Sumama agad ang mood ni Marcus. “Manang Julie, kanina pa masama ang mood ko. Baka sa `yo ko mailabas ang galit ko.”
Umiling ito at matapang na tumingin sa kanya. “Sir, kanina, habang umiiyak si Pham, inuulit-ulit niya na gusto lang naman niya na may magmahal sa kanya. At nakita niya `yon sa katauhan ni Sir Martin. At para sa taong kailanman ay hindi nakaranas ng pagmamahal, kakapit siya doon dahil para sa kanya, `yon ang kasiyahan niya.”
Mapait siyang ngumiti. “Pero kahit baliktarin ko pa ang mundo, asawa siya ng kapatid ko. At kahit anong gawin ko, sa mga mata ng mga tao, ng simbahan at ng Diyos, ang kapatid ko ang nagmamay-ari sa kanya.”
“ Kailangan bang angkinin mo siya?” Ngumiti si Manang Julie. “Hindi ba puwedeng mahalin mo na lang siya?”
“Manang, mahirap magmahal ng taong may mahal nang iba.”
“Sir, mas mahirap magmahal kung `yong taong mahal mo ay patay na.”
“`Yon na nga, eh.” Napailing-iling si Marcus. “Patay na si Martin, pero ang pagmamahal ni Fatima sa kanya, hindi namamatay.”
“Kung ganoon, Sir Marcus, pakawalan mo siya.”
“If only that’s easy.”
“Madali lang naman, eh.” Ngumiti si Manang Julie. “Siya nga pala, Sir, nandito kanina si Miss Diana, hinahanap ka.”
Marcus groaned. “Ano daw ang kailangan niya?”
“Ano ba ang kailangan ng isang girlfriend sa boyfriend niya?” makahulugang tanong sa kanya ni Manang Julie saka umalis sa library.
Naiwan siyang mas sumakit ang ulo. Gusto niyang ipagsigawan na hindi nga niya girlfriend si Diana. Bakit ba walang naniniwala sa kanya?
Napakasimple lang naman ng gusto niya, bakit ba hindi niya iyon makuha?