INABOT na sila ng hapon ni Fatima sa kalalangoy at kabababad sa dagat. At dahil natural na maputi ang babae, namumula lang ito sa ilalim ng sikat ng araw. Panay ang sabi niyang umahon na sila, pero matigas talaga ang ulo nito at hindi nakikinig.
Mabuti na lang noong tanghalian, napilit ito ni Marcus na kumain, pero bumalik ulit ito sa dagat at ngayong pagabi na, nakinig din ito sa wakas sa kanya na umahon na.
Kaya heto sila ngayon, sa isa sa mga floating cottage ng Sea Shore Restaurant at kumakain nang nakakamay habang palubog na ang araw sa kalangitan. Fatima was eating like she had not eaten for weeks.
“Dahan-dahan lang.” Naiiling na inayos ni Marcus ang malapad na tuwalya na nakabalot sa katawan nito para hindi ito masyadong lamigin. “Baka mabilaukan ka.”
Uminom ito ng tubig saka siya sinubuan. “Heto, kain ka na.”
Napangiti si Marcus at ibinuka ang bibig para tanggapin ang pagsubo ni Fatima.
“Thanks,” sabi niya habang nginunguya ang pagkain.
Fatima continued eating. Napatitig lang dito si Marcus. Hindi niya mapigilan ang masayang ngiti na gumuhit sa kanyang mga labi.
She changed. After last night, she changed. Nag-iba ang pakikitungo nito sa kanya at ang reaksiyon nito sa kanya.
“Huwag mo akong titigan, Marcus.” Inirapan siya ni Fatima. “Tutusukin ko ang mga mata mo,” pagbabanta nito.
Natawa lang siya saka hinawi ang buhok na nakatabing sa mukha nito.
“Kumain ka pa.” Bumaba ang tingin niya sa tiyan nito. My baby is there. “Hindi ba sumasama ang pakiramdam mo?”
Umiling si Fatima at tinapos ang pagkain saka humarap sa kanya. “Kumain ka na rin.”
“Kumain na ako,” sabi niya.
Kinunutan siya nito ng noo. “Kailan?”
“Kasabay mo. Hindi mo lang napansin kasi para kang ginutom nang isang taon kanina,” sabi niya saka ginulo ang buhok nito. “Sinabi ko na sa `yo kanina na umahon muna tayo at kumain. Ayaw mo naman.”
Ngumiti lang si Fatima saka hinaplos ang tiyan. “Eh, sa gusto namin ni baby na lumangoy. Huwag kang kontrabida.”
Napailing-iling na lang si Marcus. “Huwag mong sabihing maliligo ka pa?”
Bumungisngis ito saka tumingin sa kalangitan. “Ayoko na.”
“`Buti naman.”
Umalis si Fatima sa pagkakaupo sa tabi niya saka lumipat ng upo sa mga hita niya at parang naglalambing na yumakap sa kanyang leeg.
“Marcus…” She nuzzled his neck. “Napagod ako sa kalalangoy.”
Marcus heart was about to explode with so much emotion. Iba ang epekto sa kanya ng ginawa nito. Never in his life did he imagine that Fatima would sit on his lap.
Hinaplos niya ang likod nito. “Bumalik na tayo sa cabin.”
Umiling ito. “Ayoko. Nakakabagot doon.”
“You have to rest, Fatima. Alam kong masyado kang napagod sa kalalangoy mo kanina.”
She kept on nuzzling his neck. “Ang bango mo.”
Parang may kumuryente sa buo niyang katawan nang halikan ni Fatima ang leeg niya. Marcus could feel Fatima’s tongue licking his skin, teasing him, making him aroused in every passing second.
“Fatima…” he groaned.
She bit his neck skin. “Ang bango mo talaga.”
Sigurado si Marcus na ang mabango niyang amoy na naamoy nito ay dala lang ng pagbubuntis nito.
“Fatima…” Pigil niya ang hininga. Gising na gising na ang pagkalalaki niya at alam niyang ramdam iyon ng babae. “Enough. You’re making me horny.”
A soft sexy chuckle escaped her lips, making his cock harden ever more.
“Fatima,” he groaned. “Please, stop. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko, maangkin kita dito sa cottage.”
Fatima licked the length of his neck. “Ayoko nga. Gusto ko ang ginagawa ko, eh.”
“Fatima…” Marcus was suppressing it, but he couldn’t help but moan. “Fatima, what are you doing?” tanong niya nang maramdaman niyang humarap ito ng pagkakaupo sa mga hita niya. She was now straddling his waist, her chest pressed against his and their lips were almost touching.
“Fatima…”
“Marcus…” She kissed him, lip lock with tongue. Pero agad rin nitong pinakawalan ang mga labi niya.
“Fatima, what are you doing?” Marcus softly moaned when she nipped his neck.
He wanted this woman so bad but not here. Pero parang iba ang nasa isip ni Fatima dahil ang mga kamay nito ay nasa waistband ng boxer short niya at hinila nito iyon pababa hanggang sa kumawala ang nag-uumigting niyang pagkalalaki.
“Hmm…” Binasa nito ang pang-ibabang labi at hinalikan na naman siya sa mga labi.
Marcus didn’t know if she’s teasing or not, because she stopped kissing him again. Pero ang mga kamay nito ay abala sa paghaplos na kahabaan niyang napakatigas at handa nang lumaban.
“Fuck!” Marcus moaned. “Uhm, your hand on my cock feels so good, Fatima. Binabaliw mo ako.”
Mahina itong natawa na parang nang-aakit at kinagat ang gilid ng tainga niya. His body was burning with lust and desire for Fatima. He couldn’t take the teasing anymore.
“I want you, Fatima.” He was panting. Out of breath. “Now. I want you now.” There’s urgency in his voice. “Fatima, hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.”
“Then don’t,” sabi nito at ngumiti.
Dahil two-piece bikini ang suot nitong pampaligo, madali lang para sa babae na tanggalin ang pagkakabuhol ng panty ng suot nito at madali nito iyong nahubad.
Natigil ang paghinga ni Marcus nang magdikit ang maseselang bahagi ng katawan nila ni Fatima. Kailangan na niyang makaraos. Hindi na niya kayang magtimpi. He was horny as hell and only Fatima could put an end to his misery.
“Ride me, Fatima,” he requested. “I want you to ride me hard and fast.”
“Gladly.”
Bahagyang umangat ang balakang nito para alalayan ang kahabaan niya na ipasok sa mainit nitong pagkababae.
“Fuck!” Marcus hissed as her vagina walls surrounded his thick and long cock.
“Oooh, Marcus…” ungol nito nang masagad ng kahabaan niya ang loob nito. “Oooh..” Napayakap ito sa kanya nang mahigpit, “Marcus, ang sarap.”
“Yes.” He gripped her ass. “Ang sarap mo, Fatima.”
Habang mahigpit itong nakayakap sa kanya ay nag-umpisa itong gumalaw. Pataas at pababa. Pataas at pababa.
“Fuck! Yeah…” Marcus couldn’t stop moaning with so much pleasure. “God, Fatima, you’re so good. Fuck! So good.”
Fatima rode him hard and fast, like he requested. Gumigiling ang balakang nito sa bawat pagtaas at pagbaba.
“Oooh… Marcus! Marcus!” Fatima was moaning deliriously. “Marcus! Oooh! Oooh!”
Mas naging agresibo ang bawat pagsagad ng babae sa pagkalalaki niya sa loob nito. Parehas silang napapaungol tuwing nagtatagpo ang mga maseselang parteng iyon ng katawan nila. Gumagalaw na rin siya para salubungin ang bawat pagsagad nito sa kahabaan niya.
“Marcus…” Habol nito ang hininga. “Malapit na ako. Hayan na—Oooh, God!”
“Me, too, Fatima. Me, too.”
Her walls clenched against his hard cóck as she orgasmed around him. Agad naman siyang sumunod rito dahil hindi na niya kayang pigilan pa ang sarili. Sasabog na siya. Sumirit ang mainit niyang katas sa loob ni Fatima na pumuno sa sinapupunan nito.
NANG matapos ang mainit na tagpo na pinagsaluhan nila ni Marcus dahil sa kagagawan niya, nanatiling nakayakap si Pham sa lalaki, ang ulo niya ay nagpapahinga sa balikat nito at paminsan-minsan ay lumalapat ang mga labi niya sa leeg nito.
“Ganito ba talaga kapag buntis? Laging gustong makipagtalik?” nangingiting tanong ni Marcus.
Tinampal niya ang dibdib nito. Hanggang sa mga sandaling iyon ay nasa loob pa rin niya ang pagkalalaki nito.
“Pinagtatawanan mo ako?” pagtataray ni Pham.
“No.” Marcus kissed her bare shoulder. “I quite like it, actually. Kapag nanganak ka, bubuntisin ulit kita.”
Her breathing stopped. Bubuntisin siya ulit nito? What did that mean? Kailangan niyang malinawan kung ano ba ang tawag sa namamagitan sa kanilang dalawa.
Yes, Pham already admitted to herself that she’s falling in love with Marcus. But was her feeling being reciprocated? Baka kasi one-sided pala ang nararamdaman niya.
“Marcus, sa tingin ko kailangan nating pag-usapan ang tungkol sa baby.”
“Baby natin, Fatima,” pagtatama nito.
“Okay. Baby natin.” Itinama niya ang sarili. “Anong gagawin natin? Hindi naman puwedeng manatili tayo rito sa isla habang-buhay. Hindi mo ako maitatago sa pamilya mo habang-buhay, Marcus.”
Marcus looked at her in disbelief. “Sa tingin mo itinatago kita?”
Nagkibit-balikat si Pham.
Napailing-iling ito at mapaklang tumawa. “Magbihis ka na. Babalik na tayo sa cabin.”
“Pero, Marcus—”
“Now, Fatima.”
Napakagat-labi siya saka umalis sa pagkakaupo sa mga hita nito at isinuot ang hinubad na panty. Nagulat si Fatima nang ipulupot ni Marcus ang tuwalya sa katawan niya saka siya niyakap nang mahigpit.
“Everything will be okay, Fatima. So stop worrying.”
Tumango siya saka yumakap din dito.
EVERYTHING will be okay.
Iyon ang binitawang salita ni Marcus na sa tingin ni Fatima ay masusubok habang nasa helicopter sila pabalik sa lungsod. Tumawag kasi ang sekretarya nito at may emergency meeting raw sa kompanya ni Marcus. Parehas silang walang imik nang makarating sila sa lungsod. Parehas silang may malalim na iniisip.
“You’ll stay in my house as I sort things out in my company,” sabi ni Marcus habang minamaneho nito ang kotse papunta sa destinasyon nila.
“Okay.”
“Babalik din ako agad,” pagpapatuloy nito. “Huwag kang aalis sa bahay. Kung gusto mong pumunta sa shop mo, sasamahan kita pagkatapos kong ayusin ang emergency sa kompanya.”
“Okay.”
Marcus blew a loud breath. “Fatima, huwag mo akong inisin.”
Hindi niya napigilang mapangiti nang marinig ang frustration sa boses nito.
“Okay,” sabi niya.
“Fatima!” galit nitong tawag sa pangalan niya. “Don’t!”
Sa halip na mainis sa pagtataas nito ng boses, ngumiti lang nang matamis si Pham, umayos ng upo at hindi na umimik.
Nang makarating sila sa bahay ni Marcus, sinalubong sila ni Manang Julie sa may pintuan at kinuha ang mga bagahe nila ng lalaki.
“Doon ka sa kuwarto ko,” sabi ni Marcus at hinawakan ang kamay niya saka masuyo siyang hinila papunta sa kuwarto nito. “Magpahinga ka habang wala ako. I’ll be back after I’m done.”
Naging sunod-sunuran lang si Pham sa gusto ni Marcus. Sa kuwarto siya nito nanatili tulad ng gusto nito. Nagpahinga siya habang wala ito. At habang mag-isa siyang nakahiga sa kama ni Marcus, napahawak siya sa tiyan niya.
“Ano na kaya ang mangyayari ngayon?” tanong niya sa kawalan. “Ano na ang mangyayari sa atin?”
Pham closed her eyes and forced herself to rest. Pero bago pa siya tuluyang makapagpahinga, narinig niya ang pamilyar na boses na naging bangungot niya sa loob ng apat na taon simula nang maging asawa niya si Martin.
MAHIGIT isang oras ding nasa loob ng conference room si Marcus. Nakasentro sa usapan ng board ang unti-unting pagbagsak ng ekonomiya ng bansa at ang epekto niyon sa kompanya nila. It took them two hours to settle on a plan to fight the economic problem.
Nang makapasok si Marcus sa kanyang opisina, naabutan niyang nag-iingay ang kanyang cell phone. Agad niyang sinagot ang tawag nang makitang si Manang Julie iyon.
“Manang Julie, may nangyari ba?” tanong agad niya.
Tumatawag lang naman ito kapag may emergency.
Nagpa-panic ang boses nito nang magsalita. “S-Sir Marcus, nandito sa bahay ang mama mo.” Nanginginig ang boses nito. “Kanina pa kita tinatawagan, pero hindi ka naman ho sumasagot. Kailangan mo nang makauwi, Sir. Si Pham kasi, Sir…”
Kumabog nang mabilis ang puso ni Marcus sa takot. “Anong nangyari kay Fatima?” Kumuyom ang kamao niya. “Nasaan si Fatima? Put her on the phone, now! Gusto ko siyang makausap—”
“Pinalayas ng mama mo si Pham.”
His whole body went cold. “What?”
“Kanina pa, Sir Marcus. Kanina pa niya pinalayas si Pham. Halos hilahin niya si Pham papuntang gate. Naawa nga ako, eh. Pero wala naman akong magawa kasi pinagbantaan ako ng mama mo.”
“Hahanapin ko si Fatima,” sabi niya na nagtatagis ang bagang. “Huwag mong paalisin diyan si Mama. Mag-uusap kami kapag nahanap ko na si Fatima.”
“Sige ho, Sir Marcus.”
Pinatay niya ang tawag at tinakbo ang distansiya papunta sa elevator. Kailangan niyang mahanap si Fatima. Pero saan niya ito hahanapin?
Nang tumigil ang elevator at bumukas, tumakbo si Marcus palabas ng gusali, papunta sa parking lot. Agad siyang sumakay sa kotse niya at pinatakbo iyon papunta sa flower shop ni Fatima.
“Nandito ba si Fatima?” tanong niya kay Amelia na nasa likod ng counter ng shop ni Fatima.
Kumunot ang noo nito. “Ha? Wala ho. Bakit ho, Sir Marcus?”
“Fuck!” Sinuntok niya ang counter sa galit at nagmamadaling bumalik sa kanyang kotse at pinatakbo iyon palayo sa shop.
Wala siyang ibang lugar na maisip kung saan pupunta si Fatima. Wala ito sa shop, siguradong hindi ito babalik sa bahay ng mga magulang niya. May posibilidad na baka nasa sementeryo ito. Pero paano kung wala roon—
His phone rang.
Agad niyang sagot ang tawag. “Who’s this?”
The caller on the other line made a tsk sound. “Hindi mo ba tinitingnan ang caller ID bago mo sagutin?”
Marcus blew a loud frustrated breath. “Anong kailangan mo, Lucas?”
“Well, I called because I thought you would like to know that I saw Fatima.”
Malakas niyang inapakan ang break ng kotse at ibinigay ang lahat ng atensiyon sa kausap. “Saan mo siya nakita?”
“On the street. Walking.”
Malakas siyang napamura. “Saang street `yon? At kailan mo siya nakita?”
“Pumunta ka na lang dito sa Blossom Park malapit sa building ko. Nakaupo siya ngayon sa isang bench at parang wala sa sarili.”
Mariin niyang ipinikit ang mga mata at sinabunutan ang sarili. “I’ll be there.”
“Okay.”
Nang mawala ang kausap sa kabilang linya, mabilis niyang kinabig ang manibela pakanan at pinatakbo iyon papunta sa park na tinutukoy ni Lucas.
Please, be okay, Fatima. I’m coming.