INIHANDA na ni Willa ang sarili sa mas masakit pang pananalakay ni Zeke. Ngunit nagtaka siya nang hindi ito kumilos sa ibabaw niya matapos nitong pag-isahin ang kanilang mga katawan. Naglandas ang dila nito sa kanyang leeg pataas sa kanyang tenga. Napaawang ang bibig niya nang may gumuhit na kiliti pababa sa kanyang gulugod. Pagkuwa'y yumuko pa ito at inabot ang isa niyang utong at marahang sinipsip.
May bahagyang hapdi siyang naramdaman ngunit mas nangibabaw ang init ng bibig ni Zeke na hinitit ang kanyang utong na mistulang sanggol. Lumipat ito sa kabila at inulit ang katulad na proseso. Ramdam niya nang magsimulang mamasa ang kanyang pagkababae. Palipat-lipat na sinipsip ni Zeke ang magkabilang tuktok ng kanyang dibdib.
Pagkatapos ay bahagya nitong iniangat ang sarili. Bumaba sa pagitan ng kanilang mga katawan ang isa nitong kamay at lumapat iyon sa ibabaw ng kanyang pagkababae. Napaungol siya nang hagurin nito ang ibabaw ng kanyang hiwa kung saan bahagyang nakalitaw ang ubod ng kanyang kaselanan. Paikot nitong hinagod iyon ng hinlalaki hanggang sa tila mag-alab iyon at kusang mamasa ang kanyang pagkababae.
Tila naging senyales iyon kay Zeke. Nagsimula itong gumalaw sa ibabaw niya. May bahagya pa ring sakit. Ngunit sa bawat hugot-baon nito ay may kahalili ng sarap, ng kakaibang kiliti.
"Willa..."
Muling nag-init ang magkabilang sulok ng kanyang mga mata nang iungol ni Zeke ang kanyang pangalan. Para kasi iyong hinugot mula sa kaibuturan ng pagkatao nito.
Naramdaman niya ang mga labi nito sa kanyang leeg. Muli siya nitong siniil ng halik kasalit ang paglalandas ng dila sa kanyang balat.
Tumikom-bumuka ang mga kamay niya sa kanyang ulunan. Gustong-gusto na niyang yumakap dito, ang damahin ang katawan nito katulad ng pagdama sa kanya. Pero baka ikagalit na naman nito iyon kaya pinanatili na lang niya ang dalawang kamay sa ulunan. Mahigpit siyang napapakuyumos sa unan sa tuwing isasagad ni Zeke ang pagbaon sa kanyang kaibuturan.
"Oooh," mahinang ungol niya nang mabagal na hugutin ni Zeke ang kahabaan nito saka mabagal ding ibinaon iyong papasok. Damang-dama niya ang kahabaan nito. Nang ilang ulit pa iyong ulitin ni Zeke ay para na siyang mahihibang sa sobrang sarap.
Iyong sakit na naranasan niya kanina ay walang-wala sa nakaliliyong sarap na ginagawa ng mabagal nitong paghugot-baon ngayon. Gustong-gusto niya ang mabagal at mahigpit na pagkikiskisan ng kanilang mga ari. Parang hinuhugot nito ang kaloob-looban ng pagkababae niya saka masarap na ibabaong pabalik. Parang gustong umikot ng kamalayan niya.
Kusang napapa-ayon ang balakang niya sa bawat atras-sulong ng pagkalalaki nito. Nang mapansin niya itong nakatitig sa kanya habang panay ang ungol niya ay mabilis siyang napatakip sa bibig. Iniisip siguro nitong nababaliw na siya. Kanina lamang ay umiiyak siya, ngayon naman ay panay ang halinghing niya sa sarap.
Inalis nito ang kamay niya sa kanyang bibig at pinalitan nito iyon ng sariling mga labi. Kumpara kanina ay walang pandadahas o galit sa paraan ng paghalik nito. Banayad at tila puno ng pag-iingat. Kasing-banayad ng pag-atras-sulong ng kahabaan nito sa kanyang lagusan.
Nahigit ni Willa ang paghinga. Patindi nang patindi ang tensyon sa loob ng pagkababae niya. Ngunit walang pagbabago ang tempo ng mga galaw ni Zeke. Kung paraan nito iyon upang higit siyang pasabikin o parusahan ay hindi niya alam.
"Ze—aah...!" napasinghap siya. Kasunod ng marahan nitong pag-atras ay bigla nitong ibinaon ang sarili. Sagad. Sa isip ay napahalinghing siya nang todo.
"You're free to moan, honey. Go ahead. Scream my name," bulong nito.
Bumaba ang bibig nito sa kanyang nipple at hinitit iyon. Napaawang ang mga labi niya. Ang tempong hinihintay niya ay ibinigay ni Zeke. Bumilis ang pagbayo nito sa ibabaw niya.
Nahigit ni Willa ang paghinga, tila siya kakapusin ng hangin. Halos mabingi na rin siya sa malakas na tibok ng kanyang puso. Tila sumasabay iyon sa tumitinding tensyon sa kanyang katawan.
"Zeke, Zeekee, oh...!" hindi na niya napigilan ang sarili. Mahibang-hibang na siya sa bawat ulos ni Zeke sa pagkababae niya. "Zeke, Zeke."
"Willa, Willa. You're driving me crazy, honey, nakakabaliw ka..."
Nagsaliw ang mga ungol nila at ingay ng pagtatagpo ng kanilang mga kaselanan. Humalo pa roon ang ingay ng kanilang kama na sumasabay sa madiin at malakas na pagbayo ni Zeke.
Naghagilap siya ng makakapitan. Pakiwari ni Willa ay hihigupin siya ng matinding vortex kung wala siyang makakapitang matibay na bagay.
Nagulat siya nang abutin ni Zeke ang dalawa niyang kamay at pagsalikupin ang kanilang mga palad sa kanyang ulunan habang patuloy ito sa malakas at mariing pagbayo.
"Zeke. Ooh, Zeke."
Pumailalim ang isa nitong kamay sa kanyang puwetan. Iginiya nitong pasalubong ang kanyang harapan sa bawat ulos nito.
Malapit na, malapit na...!
"Umph...!"
Ilang sunod-sunod na ulos ang ginawa ni Zeke. At sa isang mabilis at sagad na pagbaon nito ay sabay silang napasigaw. Naramdaman niya ang pagkipot ng loob ng kanyang pagkababae. Kasunod noon ay naramdaman niya ang pagbuhos ng mainit nitong semilya sa kaloob-looban niya.
Pakiramdam niya ay biglang piniga ang kanyang lakas. Si Zeke man ay ganoon din, halos lupaypay itong bumagsak sa kanyang ibabaw. Nang sa akala niya ay nakatulog na ito ay maingat siyang kumilos. Umungol ito pagkatapos ay gumulong itong padapa sa kanyang tabi saka mahigpit na ipinulupot ang isang braso sa kanyang beywang.
"Don't go anywhere," mahigpit na bilin nito bago ito nakatulog.
Sasagutin sana ito ni Willa na hindi talaga siya makakaalis dahil latang-lata ang kanyang pakiramdam. Halos hindi niya maigalaw ang kanyang hita na ngayon ay nadadantayan ng hita nito. Kahit gusto niyang pumunta ng banyo upang linisin ang sarili ay hindi niya magawa dahil sa labis na panlalambot at panginginig ng mga binti.
Hindi nagtagal at kusa na ring sumuko ang katawan niya sa pagod at antok.
ILANG saglit na pinagsawa ni Zeke ang mga mata sa kabuuan ng nahihimbing na si Willa. Mag-a-alas kuwatro pa lamang ng madaling-araw. He woke up with a splitting headache. Kaya naman bumangon siya at uminom ng dalawang tableta ng pain reliever. Balak niya sanang mahiga ulit at matulog. But he found himself watching Willa while she sleeps.
He noticed Willa's bruised lips. He felt a pang of guilt. Pagkuwa'y bumaba ang tingin niya sa magkabilang pulsuhan nito. Nakabakas doon ang mga daliri niya. May palagay siyang sa loob lang ng ilang oras ay magiging pasa na ang mga iyon.
Napahinga siya nang malalim saka nahagod ang magkabilang sentido. His brain starts to re-analyzed and processed the situation. He must admit, kaybilis niyang nagpadala sa bugso ng damdamin dahil sa mga sinabi ng kanyang ina. Ewan ba niya, pagdating sa babaing ito ay kaybilis niyang nawawala sa tamang pag-iisip.
Hinipo niya ang pulsuhan nito.
"Hm, Zeke..." mabilis na lumipat ang tingin niya sa mukha ni Willa. Akala niya ay gising na ito. "Anak mo si Samantha. Hindi kita niloko... maniwala ka."
May kung anong pumisil sa puso niya nang makita niya ang pagsungaw ng isang butil ng luha sa isang sulok ng mga mata nito. Nagsisikip ang dibdib na pinalis niya iyon.
"I know, honey, I know."
Right there and then, naisip niyang ipaulit ang DNA test na ipinagawa ni Vincent. Dahil kung meron siyang isang bagay na pinagbabasehan, parehong walang ideya sina Willa at Paige na hindi si Rafe ang lalaking nakatalik ng dalaga ng gabing 'yon apat na taon na ang nakalilipas.
NAPANGIWI si Willa nang subukang igalaw ang kanang braso. Parang may naipit na ugat doon nang bigla siyang hatakin ni Zeke kagabi. May naramdaman siyang awa at paghihimagsik para sa sarili. Mahirap talaga ang umasa at magtiwala. Kunsabagay ay kasalanan din niya. Masyado siyang nasilaw ng karangyaang gusto niyang matikman ng kanyang anak. Siguro ay mas mabuti pa kung bumalik na lang silang mag-ina sa dati nilang buhay.
Tama. Mas maganda nga siguro na ganoon na lang. Tutal ang paniniwala ni Zeke ay niloko niya ito at hindi nito anak si Samantha. Wala itong magiging hold sa kanya. Uuwi na lang silang mag-ina. Nakaya niyang itaguyod ang anak nila kahit wala ang tulong nito.
Sa nabuong desisyon ay bumaba na siya ng kama. Napakagat-labi siya nang maramdamang pati ang pagkababae niya ay parang namamanhid. Namula ang mukha niya nang maisip ang dahilan niyon.
Pumasok na siya ng banyo at mabilis na naligo. Nakita niya ang ilang pasa sa kanyang katawan. Kailangan niyang itago ang mga iyon para hindi mapansin ni Samantha. Naghanap siya ng may mahabang manggas na damit at turtle neck. Kahit mainit ang panahon ay hindi bale na. Mabuti na lang at iyong ilang damit na binili ni Zeke para sa kanya ay medyo may konserbatibong tabas. Iyong tipong daliri niya lang ang gusto nitong nakalitaw.
"Nanay, good morning po."
Nakangiting nilingon ni Willa ang anak. Ngunit ang ngiti niya ay unti-unting nabura nang makita niya si Zeke. May dala itong breakfast tray.
"Dinalhan ka namin ni Tatay ng agahan. Kami po ang nagluto n'yan."
"Kumain ka na para makainom ka ng gamot."
"May sakit ka po, Nanay?"
Umiwas siya ng tingin kay Zeke at binalingan ang anak.
"Ah, medyo masakit ang ulo ni Nanay," aniya rito.
"Kaya hindi muna siya lalabas ng kuwarto. Ayos lang ba 'yon, anak?"
Napatingin si Willa kay Zeke. Hindi niya maiwasang punahin ang paraan ng pagtukoy nito kay Samantha.
Sinaway niya ang sarili. Hayun na naman siya. Gustong panghawakan ang isang mabuway na pag-asa. Tama na. Naalog na ang utak niya kaya nagising na siya. Siguro ay sadyang hindi sila bagay na mag-ina sa karangyaan. Sa sandaling mag-fade ang mga pasa niya ay aalis na sila roon. Ipapaliwanag na lamang niya kay Samantha ang lahat. Sana lang ay maunawaan nito ang gagawin niya.
Tamilmil niyang inubos ang isang pan cake at kalahating baso ng kape. Nakaupo si Zeke sa tabi niya habang kalong ang madaldal na si Samantha. Hindi na ito ilag kay Zeke. Komportable na itong magkuwento katulad ng madalas nitong gawin kay Walter. Si Zeke naman ay mukhang interesadong-interesado sa lahat ng ikinukuwento ng bata. Naisip niya, siguro ay nagkukunwari lamang ito.
Nang bahagya niyang iusod ang breakfast tray ay napatingin sa kanya si Zeke.
"Tapos ka na?"
Tipid lang siyang tumango.
"Wait here, sweetheart. Ikukuha ko lang ng gamot si Nanay.
Nakita niya itong nagtungo sa banyo. Paglabas ay may iniabot ito sa kanyang isang puting tableta.
"Wala ka bang allergy sa gamot?" tanong nito.
Umiling lang siya at wala ng maraming seremonya na ininom ang gamot.
"Rest and try to get more sleep. I'll check on you later."
Hindi siya tumango o umiling. Iniwasan niya lang itong tingnan.
Narinig niya ang isang malalim na buntong-hiningang pinawalan nito bago yumuko at kinuha ang breakfast tray sa kanyang kandungan.
"Nanay, ayos ka lang po ba?" may pag-aalalang inabot ni Samantha ang kanyang mukha.
Nakangiting niyakap ito ni Willa. "Oo naman, my life. Ayos lang ako. Pina-praktis mo na ba ang sarili mo pagsusulat?"
Nang mamili sila ay ibinili rin ito ni Zeke ng ilang coloring books at mga gamit sa eskuwela. Kapag nasa trabaho si Zeke ay pina-praktis niya itong magsulat.
"Opo, Nanay. Pero sabi ni Tatay, magsisimula na akong mag-aral ngayon."
"Ikinuha ko siya ng private tutor para hindi siya mahirapang sumabay sa mga kaklase niya pagdating ng pasukan."
Nagulat si Willa sa sinabi nito. Gayunma'y wala siyang sinabi maski isang salita hanggang sa makalabas ng silid ang mga ito.