“THIS is Captain Maria Descartin. We have landed safely. You may now remove your seat belt and move around the aircraft to secure your carry-on luggage. Thank you for choosing AirJem Airlines. And again, thank you for flying with us.” Pagkatapos sabihin iyon ni Ria, pinatay ni ya ang mi kropon na nakakonekta sa loob ng aircraft, saka tinanggal ang headset na nakatakip sa magkabi l ang tainga niya.
“Nakarating din tayo,” sabi ng co-pilot niyang si Ti mo thy. “Ang tagal din ng flight natin. Ang sakit sa katawan.”
Ngumiti si Ria. “Thank God, pinirmahan na ng big boss ang dalawang buwan kong pahinga.”
Napalatak si Ti mo thy. “Damn! Parang mawawalan nang magal i ng na piloto ang AirJem nang dalawang buwan.” Napailing-iling ito. “Nakakainggit naman.”
“Ano’ng nakakainggit doon?” Tinaasan ni ya ito ng kilay. “Nakunsumo mo na ang leave mo noong nanganak ang fiancée mo. Saka, naipon ang leave ko sa tatlong taon na hindi ako nag-leave. `Buti nga pinayagan ako, eh. Hindi ako umaasa na pipirmahan ang dalawang buwang leave ko na `yon.”
Bumagsak ang mga balikat ni Ti mo thy. “I miss my fiancée and son.”
Makikita ang lungkot sa mukha nito. “Bukas ko pa sila maki ki ta kasi may domestic flight ako isang oras mul a ngayon. Nakakapagod!”
Tinapik ni Ria ang balikat nito, saka tinanggal ang seat belt na suot.
“Mauna na ako sa `yo. Kailangan kong mag- check in bago umalis. Kailangan kong makauw i agad, eh.”
Nginitian siya ni Ti mothy at sinaluduhan. “Yes, Captain.”
Inirapan ni ya ito, saka natatawang umalis sa pagkakaupo. “Ikaw na muna ang bahala rito.” Kinindatan ni ya ang lalaki. “See yah after two months.”
Ti mothy chuckled before saluting at her once again. Inirapan na naman ni ya ito, saka l umabas ng cockpit.
“Hello, Captain,” halos sabay-sabay na bati sa kanya ng mga stewardess. “Aalis na po ba kayo?”
Tumango si Ria. “Yes. Take care. All of you.” She smiled. “See yah after my vacay.”
“Ingat, Captain.”
Luma ba s si Ria ng eroplano at inilibot ang tingin sa kabuunan ng airport bago naglakad palabas. Damn! Matagal na rin simula nang umapak siya sa Pilipinas. Kahit mi nsan, hindi siya tumanggap ng flight na papunta sa bansang ito dahil iniiwasan ni ya ang kanyang pamilya. Pero ngayon, hindi lang siya tumanggap ng flight papuntang Pilipinas, uuw i pa siya sa bahay nila at mananati l i roon nang ilang buwan.
Damn it!
Ria took a deep breath and put her pilot cap on. Nasa regulasyon ng kompanya na isuot palagi ang kanilang pilot cap kapag nasa loob ng airport o airlines. And pilot cap made her look hot, kaya naman isinusuot ni ya iyon palagi pagkalabas ng eroplano.
Nawala ang ngiti ni Ria nang maalala ang dahilan kung bakit humingi siya ng dalawang buwang bakasyon samantalang wala naman siyang balak na magbakasyon nang ganoon katagal.
Her twin sister needed her. At buong buhay ni Ria, ang kakambal lang ni ya ang mahal aga sa kanya at wala nang iba. She was the black sheep of the family after all.
Sa edad na disiotso, naging independent na si Ria. Naglayas siya sa bahay nila at nagpunta sa Ameri ka gami t ang sariling savings. Nakitira siya sa mga kamag- anak nila. Doon, nakipagsapalaran siya. Nagtatrabaho habang nag-aaral kasi wala na ma ng magpapaaral sa kanya.
Ria thought that leaving her beloved twin sister behind was a wise move. Mas maaalagaan ng mga magul ang ni ya ang kakambal na paborito naman talaga ng mga ito. Kaya hindi na siya nagtaka nang hindi man lang ipinahanap ng mga magul ang nang mawala siya. Siguro, ipinahanap pero hindi iyon matatawag na A for effort.
Pero ngayon, nagsisisi na si Ria na umalis siya. Sana, nanatili siya para nabantayan ang kakambal . Syl had always been soft-spoken and polite.
Masyado itong mabait kaya naman sinasamantala na ng iba, lalo na ng kanilang mga ma gul a ng.
“Maria!” sigaw ng boses na pamilyar na pamilyar sa kanya mul a sa mal ayo. “I’m here! Maria!”
Napangiwi si Ria at napabaling sa direksiyon nang tumaw ag sa kanyang pangalan. Sa halip na mainis sa pagtawag nito sa kanya sa buo niyang pangalan na kinaiinisan, napangiti siya nang maki ta ang kakambal na si Syl.
Wala siyang komunikasyon sa kanyang mga magul ang mul a nang magl ayas siya, maliban sa kakambal na hindi ni ya nagawang hindi kausapin.
Tumakbo si Ria palapit kay Syl at agad na niyakap nang makalapit siya.
“Syl! Oh, God. I miss you!” Mas humi gpi t pa ang yakap ni ya sa kakambal .
“Paano ka nakapasok?” nagtataka niyang tanong, saka ito pinakawalan sa pagkakayakap. “`Buti pinapasok ka? Mahigpit pa naman ang security dito.”
Syl smiled sweetly. “Nakita ako ni Mr. Volkzki, eh, kaya nakapasok ako rito.”
Kaibigan ng pamilya nila si Mr. Volkzki, ang may-ari ng AirJem Airlines.
Pinasadahan siya ng tingin ni Syl habang nakangiti pa rin. Halata ang saya sa mga ma ta nito. “I’m so proud of you, Lady Pilot.”
Napangiti si Ria. “Yeah, yeah.” Umi kot ang mga ma ta ni ya para itago ang tunay na nararamdaman. Hindi siya sanay na pinupuri ng isang kapami l ya.
Masyado siyang independent kaya naman hindi sanay.
“So, handa ka na?” tanong ni Syl habang sabay silang naglalakad.
Napalunok si Ria. “Kinakabahan ako,” sagot niya. “Hindi ko alam kung kaya ko.”
Tumi gi l si Syl sa paglalakad, humar ap sa kanya saka hinawakan ang kamay ni ya at pinisil. “Please, Maria, I need your help in this. No one will know. Dalawang buwan lang na ma n. Magkamukhang-magkamukha tayo.
Hindi nila malalaman na nagpalit tayo lalo na at hindi naman alam ng lahat na may kakambal ako. Babalik naman ako agad.”
Napabuntong-hinga siya. “Syl, sigurado ka ba sa gagawin natin? Hindi biro ang magpanggap na ikaw.”
Nakangiti itong tumango. “Yes. Sigurado ako.” Huminga ito nang malalim saka pinisil ang kamay niya. “I trust you, Maria. You can do this. At babalik naman ako bago ang kasal kaya wala kang dapat na ipag-alala.”
Napangiwi si Ria. “Masakit sa pandinig ang Maria, Syl. Sabi nang Ria na lang, eh.” Pagkatapos ay ngumiti siya. “I trust you, too, and I love you, you know that. Kaya nga pumayag akong gawin ito, eh. Kasi hindi ako mapalagay nang sabihin mong nahihirapan ka nang dahil sa kanya. Don’t worry. Habang nagpapanggap akong ikaw, hahanap ako ng paraan para `di matul oy ang kasal n’yo.”
Malungkot na ngumiti ito. “I love you, too. Kapag hindi mo talaga kaya, tawagan mo ako, ha? Babalik ako agad.”
Tumango si Ria. “I will, but I won’t. I got this. This is just a piece of cake.” Tuma a s ang sulok ng mga labi niya. “Kung may isang bagay man ako na magal i ng maliban sa pagpapalipad ng eroplano, `yon ay ang magpanggap na ikaw.”
Mahinang natawa si Syl. “Alam ko.” Niyakap siya nito nang mahi gpi t bago pinakawalan at hinalikan sa pisngi. “Aalis na ako.”
“Ingat ka, sis.”
Syl smiled and nodded. “Ikaw rin. Ingat ka, ha? Tawagan mo ako kung kailangan mo ako.”
“Likewise.”
Syl stepped back with unshed tears in her eyes. Halatang nagdadalawang-isip ito sa gagawin nila, pero kagustuhan naman nito ang mangyayar i . Tuw i ng sinusubukan kasi nitong magpaalam kay Izaak na aalis muna para magbakasyon ay hindi nito makausap ang lalaki. Lagi raw nakaangil. Aya w nang dagdagan ni Syl ang galit ni Izaak. Kaya ito na lang ang naisip na paraan kanyang ng kakambal para makal ayo muna pansamantala.
“Mami-miss kita,” naiiyak na sabi ni Syl. “Pasensiya na talaga, Maria.
Nasu-suffocate na kasi ako sa bahay na `yon. Hindi ako makahi nga. Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ko siya kayang pakisamahan at ito lang ang tanging paraan na naiisip ko para kahit paano ay s uma ya naman ako sa taong mahal ko bago ako ikasal. Sobra ang pasasalamat ko no’ng pumayag ka.”
May iniabot ito sa kanyang paper bag. “Damit mo para mamaya.”
Tinanggap agad iyon ni Ria. Kahit naiiyak na rin, nilalabanan ni ya ang mai yak. Kailangan niyang magi ng matatag sa harap ng kakambal .
“Mami-miss din kita. See yah when I see yah.” Nginitian ni ya ang kambal . “Sige na, umalis ka na. Ingat ka, okay? Ako na ang bahala sa lahat. Wala na ma ng mawawala sa akin sa gagawin ko.”
“Salamat talaga. Basta kapag nakalabas ka ng airport, hintayin mong may lumapit sa `yong sasakyan na kulay-puti. That will be your ride home,” sabi nito saka humakbang paatras, palayo sa kanya. “Good luck, sis.”
Nanatili ang ngiti sa mga labi ni Ria kahit ang totoo ay kinakabahan sa gagawin nila. “Good luck din sa `yo.”
“I’m sorry that I dragged you into this. Wala na kasi akong ibang matakbuhan kundi ikaw lang. Mom and Dad would just scold me. Ikaw lang ang alam kong tutulong sa akin.”
“I know. Ako’ng bahala. Walang makakahalata.” Hinaplos ni ya ang buhok ni Syl. “Ang bait-bait mo kasi kaya kinakaya-kaya ka ng mga taong nakapaligid sa `yo, eh.”
Tipid itong ngumi ti . “It’s my nature, Maria. Kaya nga nagpapasalamat ako dahil pumayag ka na magpanggap munang ako. This is really big deal for me.”
“Sige, ako na ang bahala sa lahat.” Hinaplos ni ya ang pisngi ng kakambal . “Go and have fun. You deserve it.”
“Thank you, Maria.” Syl hugged her one last ti me before walking away, and going towards the boarding gate.
Napabuga nang marahas na hi ni nga si Ria bago tumal i kod at naglakad papunta sa kanyang locker room.
Mabilis ang naging kilos niya. Pagkatapos mag- check in, nagbihis siya sa locker room ng kaparehang damit na suot ni Syl kanina, saka naglakad palabas ng airport. Sinunod ni ya ang sinabi ni Syl. Tumayo lang siya sa gilid hanggang sa may puting sasakyan na pumarada sa harap niya. Luma ba s doon si Mang Jojo, ang driver ni Syl.
Kilala ni Ria ang lahat ng tao na konektado kay Syl kasi siniguro ng kakambal na hindi sila mahuhuli sa kanilang gagawin. Mula sa driver hanggang sa katulong at hardinero sa bahay nito ay kilala ni ya dahil sa mga larawang ipinapakita nito sa kanya kapag nag-i-Skype sila.
“Ma’am Dinsyl,” sabi ng driver. “Bakit wala kayong kasama? Dumating ho ba `yong dapat kikitain n’yo?”
Umiling si Ria, saka sinigurong mal umanay ang boses nang magsalita.
“Hindi dumating, eh. Sa susunod na araw siguro.”
“Ganoon ho ba?” Pinagbuksan siya nito ng pinto sa backseat. “Sakay na ho, Ma’am.”
Humugot muna siya ng malalim na hi ni nga, saka s umakay sa sasakyan.
Kaagad siyang umayos ng upo nang umus a d iyon.
“Saan po tayo, Ma’am?” tanong ni Mang Jojo.
“Sa bahay na ho, Kuya Jojo,” sagot ni ya na may pekeng ngiti sa mga labi.
“Sige ho, Ma’am.”
Mahigit isang oras din sila sa biyahe bago pumasok ang sasakyan sa loob ng isang subdivision at pumarada ang sinasakyan sa isang mal amansi yong bahay.
“Nandito na tayo, Ma’am,” imporma ng driver nang hindi siya gumal aw sa kinauupuan.
Sinuklian ni Ria ng ki mi ng ngiti si Mang Jojo bago l umabas ng sasakyan. Sa bawat hakbang, nakakaramdam si Ria ng pagsisisi na pumayag siyang tulungan ang kakambal . Pero ang kakambal din ang dahilan kung bakit pinapatatag ni ya ang sarili para manati l i sa mansi yong ito.
She had to stay here for her sister. Kailangan ni ya iyong gawin para kahit paano ay magi ng masaya naman ang kanyang kakambal kahit sa loob lang ng dalawang buwan. Sinubukan niyang kumbi nsi hi n ang kakambal na ipatigil na ang engangement na iyon, pero hindi nito magaw a dahil nitong ayaw ma-disappoint ang kanilang mga ma gul a ng. Ganoon naman talaga si Syl. Sa kanilang dalawa, ito ang mas malapit sa mga magul ang nila. Pero gagawa siya ng paaran para hindi matul oy ang kasal.
Just wait, Syl.
Nilibot ni Ria ang tingin ang kabuunan ng salas. Halatang mamahalin ang lahat ng gami t na naroon. Halatang hindi lang basta maykaya ang may-ari.
“Ma’am Syl, maghahanda po ba ako ng merienda para sa inyo?” sabi ng boses mul a sa likuran niya.
Inihanda ni Ria ang ngiti bago ni l i ngon ang nagsalita na nakilalang si Mayordoma Koring. “Busog pa ho ako, `Nay Koring,” mal umanay ang boses niyang sabi. “Siguro ma ma ya na lang po.”
“Sige, Ma’am Syl. Babalik na ako sa kusina,” nakangiting sagot ni `Nay Koring. “Inihahanda ko na kasi ang hapunan.”
Napatingin si Ria sa relong-pambisig. “`Nay Koring, alas-singko pa lang ho. Ang aga-aga naman po.”
“Sabi kasi ni Sir Izaak, maaga siyang uuw i at kakain agad siya kasi may pupuntahan pa siya.”
Izaak. Her sister’s fiancé. Kahit hindi pa kasal sina Syl at Izaak, pinatira na ang kapatid ni ya sa mansi yon ni Izaak para daw magkaki l al a ang dalawa at magkamabutihan.
“Ganoon ho ba?” Tipid siyang ngumi ti . “Sige po, doon lang po ako sa kuwarto nami n.”
Tinalikuran ni Ria ang mayor doma, saka nagmamadal i ng nagpunta sa ikalawang palapag kung nasaan ang master ’s bedroom. Syl had already told her everything she needed to know, kaya naman alam ni ya ang pasikot-sikot sa bahay na iyon. They were that clever.
Pinihit ni Ria pabukas ang doorknob ng master ’s bedroom saka itinulak ang pinto. Nang makapasok, agad niyang isinara iyon at pinakawalan ang hiningang kanina pa pinipigilan.
“Shit!” sabi ni ya at parang nanghihinang mapaupo sa gilid ng kama.
“Ano ba itong pinasok ko?”
Inilibot ni ya ang paningin sa kabuunan ng master ’s bedroom. Napakaganda niyon at magara din. A ki ng size bed with side table, a wooden lamp, a set of leather sofa, carpeted floor, hi gh ceiling, a study table, walk-in closet and wide window with thick curtains. Pagkatapos ay tumi gi l ang mga ma ta ni ya sa isang picture fr ame na nasa ibabaw ng bed side table.
It was a picture of a very handsome man. Izaak Davidson. Kumi ki nang ang asul nitong mga ma ta na nakatingin sa kamera. Parang mamahalin ang ngiti nito kasi napakaseryoso nito sa larawan. Pero hindi niyon nabawasan ang angkin nitong kakisigan.
Tumayo si Ria, saka binuksan ang walk-in closet ni Syl. Napangiwi siya nang maki ta ang wardrobe nito.
“Hallelujah!” pabulong niyang sabi nang maki ta ang mga turtle neck blouse saka polo shirts na nasa loob ng closet. “How does she expect me to wear this? Hindi ba naiinitan si Syl sa mga damit niya? Nakakaloka!”
Napailing-iling siya. “Wearing this is torture to my skin.” Hindi nag-i-snow sa Pilipinas para ganitong klaseng damit ang isuot ng kakambal .
Napailing na lang si Ria. Parang kailangan niyang mamili ng bagong damit na aayon sa kanyang gusto.
IZAAK felt suffocated as he loosened his tie. Mabuti naman at nakarating na siya sa bahay. Kailangan niyang magmadal i kasi hahabulin pa ni ya ang hul i ng helicopter na aalis papuntang Temptation Island kung saan eksklusibo siyang mi yembro. Ang isla kung saan puwede niyang gawin lahat ng kanyang gusto, lalong-lalo na sa parteng sexual na hindi magaw a sa labas dahil may fiancée siya.
Temptation Island was owned by Lucas Monasterio and his brothers.
The island was there to ma ke anyone’s deepest and kinkiest desires come to life. At hindi ni ya palalampasin ang isang mal aki ng pagtitipon na gaganapin ma ma ya ng gabi sa isla.
An orgy party. Every member and guest who would attend the said event had been tested—with their full consent—as health precautions. Izaak has to be there. It would be the biggest party this year!
Ang problema lang ay ang fiancée niya. Siguradong ma gs us umbong na naman ito sa ama niya. Mababawasan na naman ang dapat ay kanyang mamanahi n.
But Izaak didn’t care. He’s ma ybe engaged, but no one could take away his freedom to do anything he wanted. He didn’t want to be engaged in the first place, pinilit lang siya.
Fuck it!
Nagmamadal i siyang l umabas ng sasakyan saka pumasok sa kabahayan.
Nang makaki ta ng katulong, tinawag ni ya ang atensiyon nito.
“Edna.”
Agad naman itong lumapit sa kanya. “Yes, Sir?”
“Sabihin mo kay `Nay Koring na ihanda na ang hapunan ko, `tapos dalhin na lang sa kuwarto.” Wala siyang balak kumai n sa isla dahil ibang pagkain ang gusto niyang kainin doon. “Mag-i i mpake pa kasi ako ng gami t.”
“Opo, Sir,” sabi ng katulong na agad na ma ng sumunod.
Malalaki ang hakbang na pinuntahan ni Izaak ang master ’s bedroom sa second floor. Nang makapasok sa kuwarto nila ng fiancée ni ya na si Syl, natigilan siya nang makarinig ng mal amyos na mus i ka na nanggagaling sa banyo.
Anong mayroon? nagtatakang tanong ni ya sa sarili, saka dahan-dahang itinulak ang pinto ng banyo na bahagyang nakaawang.
Natigilan si Izaak nang bumul a ga sa kanyang paningin ang fiancée na nakalublob ang kalahati ng katawan sa bathtub samantalang ang kalahati ay hinahaplos ng sarili nitong ka ma y.
Hindi ni ya maialis ang tingin sa fiancée habang hinahaplos nito ang ma ya ya ma ng dibdib na parang mi namasahe. Nakapikit si Dinsyl kaya naman mal aya niyang napagmamasdan ang kalahati ng hubad nitong katawan.
Izaak gulped as his throat went dry at the scene in front of hi m. And to his utter shock, he felt his cock twitch and slowly harden.
That’s normal.
Lalaki ako at magandang babae ang fiancée ko. Normal lang `yon.
Marahas niyang ipinilig ang ulo, saka dahan-dahang isinara ang pinto ng banyo at hinayaan ang fiancée sa ginagawa nitong pagligo.
Sa halip na isipin kung bakit nag-react ang pagkalalaki ni ya sa hubad na katawan ni Dinsyl, nag- umpi sa na siyang magl agay ng mga damit sa duffle bag na dadalhin sa isla. And as Izaak packed his clothes, the i mage of his fiancée massagi ng her breast kept creeping into his mi nd.
Ini hi l amos ni ya ang mga palad sa mukha, saka napatigil sa ginagawa at napatingin sa banyo.
“Fuck!” he cursed and let out a deep sighed.
It’s normal— No, it’s not! Nakita na ni ya noon ang katawan ni Dinsyl at wala siyang mar amdaman.
So what changed? Why did his cock react? Fuck it!
Natigilan si Izaak nang marinig na bumukas ang pinto ng banyo at napuno ng mabangong hal i muyak ng body wash na gi nami t ng babae ang buong kuwarto. That scent made his friend throb. For fuck’s sake!
What is happening to me?
Nakatalikod siya kay Dinsyl kaya naman nagulat siya nang makarinig ng parang nabasag na baso. Mabilis siyang humar ap sa fiancée. Nakita niyang gulat na gulat na nakatitig ito sa kanya.
“Hey.”
“Hey.”
Sabay nila iyong sinabi. Sabay ring bumaba ang tingin nilang dalawa sa nabasag na baso at sabay rin silang nagtaas ng tingin at napatitig sa isa’t isa.
“Ahm…” Kinagat nito ang ibabang labi. “Sorry. I’ll clean it up later.
Nalasing yata ako sa whiskey na iniinom ko kanina pa habang nasa bathtub.”
“Huwag kang iinom kung hindi mo naman pala kaya,” pagalit niyang sabi para itago ang tunay na nararamdaman.
“On the contrary, Mr. Davidson…” Tinaasan siya nito ng ki kay. “I can hold my drink just fine.”
Napakunot ang noo ni Izaak. Did she just call him Mr. Davidson? What the hell?
Naglakad ito papuntang closet. Nang dumaan ang babae sa harap niya, napapikit si Izaak nang manuot sa kanyang ilong ang mabangong amoy nito.
“New body wash?” Hindi ni ya mapigilang magtanong kahit pilit pinipigilan ang sarili.
“Yes,” walang emosyong sagot ni Dinsyl, saka pumasok sa walk-in closet nito at ini-lock iyon.
Napatitig na lang si Izaak sa nakasarang pinto ng closet ng fiancée. Her sweet smell still lingered in the room. At paulit-ulit na tinatanong ni ya ang sarili. Why the hell am I getting turned on?