TITIG na titig si Themarie sa guwapong mukha ng nobyo na mahimbing na natutulog sa tabi niya. Ilang beses siya nitong inangkin. Pero hanggang sa mga sandaling iyon, hindi pa rin niya alam kung tama bang manatili sa piling nito. Ayaw lang naman niya itong masaktan nang sobra sa bandang huli.
Umangat ang kamay niya saka masuyong hinaplos ang pisngi ni Shun.
Walang halong kasinungalingan. Gustong-gusto talaga kita. Gusto kitang makasama nang matagal na matagal kasi masaya ako kapag kasama kita. Sana… sana hindi ka masaktan nang sobra sa pag-alis ko.
Hinalikan niya sa noo ang lalaki saka pinakatitigan habang may masuyong ngiti sa mga labi.
Sana hindi na matapos ang mga araw na kasama kita.
But she knew for a fact that it w ould end. Soon. And they were both bound to get hurt.
Napabuntong-hininga si Themarie. Pipilitin na sana niyang makatulog nang makitang umiilaw ang screen ng cell phone niya. Bumangon siya para kunin ang cell phone sa bedside table na nasa parte ni Shun saka tiningnan kung sino ang tumatawag. Nang makita kung sino iyon, napakurap-kurap siya.
Why is he calling? I didn’t do anything wrong.
Maingat na lumabas ng kuwarto si Themarie saka humugot ng malalim na hininga bago sinagot ang tawag.
“Hello,” pormal na bati niya sa kabilang linya.
“Themarie…” His voice was cold and hard. “How are you?”
Themarie sighed. “I’m fine, Papa.”
“How’s the mission?”
“Going well,” sagot niya habang kagat ang labi. “I don’t know when I’ll be home. Maybe next month.” Inunahan na niya ito bago pa makapagtanong.
When her papa called, it was always about asking when she was going home.
“Good. A month from now, a ball will be held in Monte Carlo, hosted by Lord Henry Witterwood. We are invited.”
Nagpakawala siya ng malalim na hininga. “Papa, that’s not my thing. Ball is for lame women who prance around with their fake attitude—”
“We have a deal, Themarie.” His voice was firm, not accepting a ‘no’ from her. “I will let you run around and do whatever you want. In return, you’ll do what I say when I say it. No buts, remember?”
She sighed heavily. “Okay.”
May pagpipilian ba siya? Iyon ang deal na napag-usapan nila ng ama. It was hard to be an Alfonso-Vitale. Ang ina niya ay isang Pilipina na nagpunta sa Europa para mag-aral. Then, she met the dashing Von Per Vitale, her father. They got married and nine months later, baby Themarie was born.
Namatay ang ina ni Themarie noong sampung taong gulang siya. That was the hardest moment of her life. Noong nag-college, doon niya nakilala sina Amethyst at Honey, ang dalawa niyang kaibigan. And later, men in black suit approached them and offered them to be more than just a college student. To be an agent. Gusto niyang makawala sa hawla ng ama kaya pumayag siya. So, here she was now.
Her father’s voice snapped her from her deep thoughts. “Themarie, I’ll be expecting you next month,” sabi nito.
“Okay, Papa.”
Nang mawala ang ama sa kabilang linya, para siyang nakahinga nang maluwag. Her father had that effect on her. Maybe because he never showed her his soft side. Did her papa even have a soft side? Kahit noong buhay pa ang ina, madalang niya itong makitang ngumingiti. Minsan lang kapag nasa telepono ito at kausap ang isa sa matalik na kaibigan at ninong niya na nagngangalang Dominick na hanggang ngayon, hindi pa rin niya nakikilala nang personal.
Napabuntong-hininga si Themarie at papasok na sana sa kuwarto nang makatanggap ng e-mail sa cell phone niya kaya tumigil muna siya para basahin iyon.
Chi Wong’s brother will be arriving tomorrow at dusk. Your mission is to spy on him, get information about him, but do not kill him. Understood? I already sent someone to do that. You have two weeks to gather information about him. And keep the package safe. He’ll be looking for that.
-Boss
Themarie sighed. Another mission. She only had a few weeks more to be with Shun. Kailangan na niyang matapos agad ang misyon para naman magkasama sila nang maayos.
She tsked as she stepped inside the room. Balak sana niyang matulog agad nang makitang nakaupo si Shun sa gilid ng kama at titig na titig sa kanya.
“Sino’ng kausap mo?” agad nitong tanong, halata ang selos sa boses.
Nakangiting lumapit siya rito saka patagilid na umupo sa hita nito at naglalambing na yumakap para hindi na ito magselos. “Ang papa ko. Nangungumusta lang siya. Pasensiya na, nagising ba kita?”
Shun shrugged. “When I woke up and didn’t see you, I got scared. Akala ko, iniwan mo na ako. `Tapos narinig ko ang boses mo sa labas kaya hinintay na lang kita rito.”
Hinaplos ni Themarie ang noo ng nobyo saka hinawi ang buhok na tumatabing sa noo nito. “I’m sorry, parang nagising nga kita.”
“Nah, it’s okay.” Naghikab ito saka siya pinakatitigan. “Ayos ka lang ba? You look bothered.”
Bumuga siya nang marahas. “Pinapauwi na kasi ako ng papa ko.”
Nanigas sa kinauupuan si Shun. “K-kailan?”
“Sa susunod na buwan.” Hinalikan niya ito sa noo.
“Sama ako.”
Namilog ang mga mata ni Themarie sa sinabi nito. “Gusto mong makilala ang papa ko? Huwag na. Masyado siyang istrikto—”
“I don’t care. Haharapin ko siya kahit ano pa siya.”
Napatitig siya sa lalaki saka napangiti. Hinalikan niya ito sa mga labi. “Tulog na tayo.”
“Baby—”
“Inaantok na ako.”
Ilang segundong napatitig sa kanya si Shun bago yumakap sa baywang niya. “Bakit parang ayaw mong makilala ko ang papa mo?” Humigpit ang yakap nito sa baywang niya. “Hindi ba ako kaharap-harap sa papa mo? `Yon ba?”
Umiling si Themarie. “Huwag ka ngang mag-isip ng ganyan.” Yumakap siya sa leeg nito. “Basta huwag muna ngayon.” Wala na siyang maisip na idadahilan, napapagod na siyang magsinungaling.
Shun stared at her intently. “You’re keeping something from me. I can feel it.”
Sinalubong niya ang tingin nito. “Lahat naman siguro tayo, may sekreto.”
Natigilan ito saka nag-iwas ng tingin. “About that… Ahm… I was at work when, ahm, this girl kissed me.”
Tumaas ang kilay niya. “Ano?”
Tumingin sa kanya si Shun at agad na nagpaliwanag. “Hinalikan niya ako. Nagulat ako sa ginawa niya. But I swear, baby, I didn’t do anything that can jeopardize what we have. Saka, may suot siyang maskara kaya hindi naman halik `yon, `di ba?”
Bahagyang umawang ang mga labi ni Themarie. Was he referring to what she did in Wong’s house? When she kissed him while she had her mask on?
Shun was bothered by it and he actually told her. Her heart hammered inside her chest. He was really that serious about her.
Oh, hell boy.
“Galit ka ba?” tanong nito.
Agad siyang umiling. “Hindi naman.”
“Hindi ka man lang ba nagseselos?”
Pagseselosan ko ang sarili ko?
“Hindi rin.”
“Oh.” Shun’s shoulder fell. “That means you don’t like me as much as I like you.”
“`Yon ba ang basehan?”
“May iba pa ba?” balik-tanong ni Shun.
“Ahm… hindi ba puwedeng pagbasehan na ikaw ang una ko?” Hinaplos niya ang buhok nito na nakatabing sa noo. “Na sa `yo ko lang ibinigay ang hindi ko ibinigay sa iba?”
That put a smile on Shun’s lips. “Okay. I’m happy now.”
Mahina siyang natawa saka masuyong hinawakan ang mukha nito. “Kiss me?”
His smile widened. “My pleasure.”
Themarie sighed in contentment when Shun’s lips touched hers. She automatically accepted the kiss, inserting her tongue inside his mouth. They both moaned at the touch of their tongue at each other. His hand moved down to her hips, caressing it until his hand found her womanhood and slightly parted her legs.
At dahil nakaupo pa siya sa mga hita ng lalaki, malaya nitong nahahawakan ang maseselang parte ng katawan niya na gustong-gusto naman niya. Lalo na nang masahihin nito ang mayayaman niyang dibdib habang ang isang kamay ay hinahawi ang suot niyang underwear para mahawakan ang kaselanan niya.
She moaned when his finger touched her lips. “Shun…”
Her body shivered when he inserted his finger inside her fold. The next thing she knew, his finger was already moving in and out of her, making her gasp and moan. Ni hindi nga namalayan ni Themarie na naihiga na pala siya nito sa kama at ngayon, nasa basa niyang pagkababae ang mga labi nito at sinasamba siya.
“Oooh!” Napahawak siya sa bed sheet. Pabiling-biling siya.
Umaarko at lumiliyad ang katawan ni Themarie sa bawat pagdantay ng mga labi ni Shun sa pagkababae niya, lalo na kapag sinisipsip nito ang hiyas niya na nagpapahiyaw sa kanya.
Tumulo ang katas na lumabas sa kanya nang sumabog ang orgasm niya. Mahabang ungol na lang ang nagawa niya nang kubabawan siya ni Shun. Ibinaon sa kaloob-looban niya ang kahabaan nitong tigas na tigas.
“Oooh!”
“Themarie…”
Pinagsalikop nito ang mga kamay nila saka ipinuwesto sa taas ng ulo niya habang umuulos. At habang inaangkin siya ni Shun, humihingal na bumulong ito sa tainga niya.
“Ako lang dapat ang lalaki sa buhay mo, wala nang iba.” He bit her earlobe. “You’re mine, Themarie. At walang puwedeng umagaw sa `yo mula sa akin. I’ll kill them first.”
The intensity of Shun’s word seeped through her. Dapat matakot siya sa sinabi ng lalaki, pero lalong nag-init ang katawan niya at lalong naglagablab ang pagnanasa sa kaibuturan niya.
Iniyakap ni Themarie ang mga hita sa baywang ng lalaki. Umindayog ang katawan niya habang ang mga kuko ay bumabaon sa likod ng nobyo.
“I’m cumming…” Shun groaned.
“Oooh… Aaah!” Panay ang daing niya dahil parahas nang parahas ang pag-angkin sa kanya ng lalaki.
Bawat ulos nito, sagad na sagad na nagpapasigaw sa kanya hanggang sa sumabog ang orgasm niya. Pinuno naman nito ng katas nito ang sinapupunan niya.
“Oooh…” Themarie moaned.
“You’re mine,” Shun said before thrusting deep inside her one last time.
Bahagya siyang napahiyaw sa kiliting hatid niyon, pero inangkin ng nobyo ang mga labi niya at mapusok siyang hinalikan.
“You’re making me crazy, baby,” Shun mumbled against her lips and deepened the kiss.
Themarie squeezed her eyes as he kissed her chin, neck, down to her breasts. Napaungol siya sa masarap na sensasyong hatid ng halik nito. Nararamdaman niyang nasa mga hita na naman niya ang kamay nito at sinasalat ang gitnang bahagi ng mga hita niya.
“Shun…” she moaned his name as her body arched pleasurably. “Ipasok mo na,” walang inhibisyong sabi niya habang mas ibinubuka pa ang mga hita. “Shun, please…” She was now begging as his hand played with her nipples. “Shun… touch me.”
And he obliged her pleas.
Pinapainit na naman ng lalaki ang katawan niya. Nagpaubaya naman si Themarie. She’d miss this when she left. Susulitin na niya ngayon hanggang magkasama pa sila.
NAGISING si Themarie sa ingay na nanggagaling sa cell phone niya na nahulog pala sa sahig nang hindi niya namamalayan. Dahil siguro iyon sa ginawa nila kagabi ni Shun. Ilang beses siya nitong inangkin na hindi na niya napansin ang mga bagay-bagay sa paligid.
Bumangon siya, pinulot ang cell phone saka bumalik sa pagkakahiga sa kama bago sagutin ang tawag nang hindi tinitingnan kung sino ang tumatawag.
She was still groggy.
“`Morning…” sabi niya sa inaantok na boses. “Themarie speaking, who’s this?”
“ Tesoro, when are you coming home?” tanong ng nasa kabilang linya.
Nagising ang diwa ni Themarie nang makilala kung sino ang nasa kabilang linya. Mabilis siyang lumabas ng kuwarto at bumaba sa salas kahit T-shirt lang ni Shun ang suot niya at walang underwear.
“Tesoro?”
“Still here,” sagot niya nang makababa sa salas. “After two weeks maybe,” sagot niya. “That would be next month.”
“Would you want me to pick you up, tesoro? Or I’ll let your papa pick you up from the airport?”
Themarie grimaced. Kasama sa pagsundo ng ama niya ay isang magarang limousine, maraming bodyguard at mga paparazzi na walang ginawa kundi ang makitsismis.
“Nah. You pick me up,” sabi niya. “And stop calling me tesoro , will you? I hate that endearment,” iritado niyang sabi.
Tumawa lang ang nasa kabilang linya. “Sure thing, cara .”
Themarie tsked. “Stop messing around, Terron.”
He chuckled. “Sorry, cara . I just miss you. By the way, I got to go. Father is summoning me. Take care. Te amo, cara .”
She sighed before replying to his last words. “I love you, too . Terron.”
Pinatay niya ang tawag saka huminga nang malalim. It was a must that she replied with Terron’s “te amo” because of their families. Para daw masanay silang dalawa na sinasabi iyon sa isa’t isa. Doon din naman daw ang punta nilang dalawa.
Themarie was clenching her fist when she heard an emotionless voice behind her— Shun’s voice.
“Who’s Terron? And why did you say ‘I love you’ to him?”