BUMILIS ang tibok ng puso ni Themarie nang makita ang ama na palapit sa hardin. Hindi niya alam kung dahil iyon sa takot o pangamba para kay Shun o dahil sa kabang nararamdaman. Nasaan na kaya si Shun? Hindi ito kasama ng ama niya. Did her father throw Shun out?
“Papa, where’s Shun?” agad na tanong niya nang makalapit ito sa kanila ni Terron.
Tumingin sa mga bulaklak ang ama niya saka nagsalita. “That man doesn’t deserve you, Themarie.”
Parang nahulog ang puso niya at nagkapira-piraso. “What did you do to him, Papa?” Nag-umpisa nang manubig ang mga mata niya. “You said if he comes back—”
“I know what I said, Themarie,” putol ng ama niya sa iba pa niyang sasabihin. “Before I gave you any information about Mr. Kim, I want us to go to an Ob-gyn clinic. I want to know for myself that you are really pregnant.” May kakaibang kislap ang mga mata nito na hindi niya kayang intindihin. “Go to your room and change.” Tinalikuran na siya nito. “Terron, come with me to my office.”
Walang nagawa si Themarie kundi ang makinig sa ama. Si Terron, walang imik na sumunod dito. Siya naman, nagpunta sa kuwarto niya na laglag ang mga balikat at basa ang mga pisngi ng luha.
Themarie pushed open her door and stepped inside her room. Pakiramdam niya, may pumipiga sa puso niya at napakasakit niyon. Nandito na si Shun, nagbalik. Pero hindi niya ito makausap man lang o mayakap.
Nag-usap na ang papa niya at si Shun.
I don’t know what happened inside dad’s office, but I’m pretty sure the answer is negative.
Kapag nalaman ng ama niya na hindi naman talaga siya buntis, siguradong tuloy ang kasal—
“Tatayo ka na lang ba riyan?”
Napaigtad at napasinghap si Themarie nang marinig ang pamilyar na boses ni Shun. Hinanap agad ng mga mata niya ang pinanggalingan ng boses nito.
And there he was, the man he loved, comfortably lying on her bed. Pinagkrus nito ang mga braso sa likod ng ulo at ginawang unan. May ngiti ito sa mga labi. Ang mga mata nito ay may kislap ng kasiyahan nang makita siya. Nandoon din ang pagmamahal nito sa kanya.
“Shun…” Ayaw kumurap ni Themarie sa isiping baka halusinasyon lang niya ang lalaki.
He chuckled and patted the space beside him. “Come here, baby.”
Agad siyang lumapit sa kama at nahiga sa tabi ng lalaki. If that was just her hallucination, he felt so real. He felt so good. So damn good.
“Baby…” Patigilid na humarap sa kanya ang lalaki at masuyong hinaplos ang pisngi niya. “I’m sorry it took me long to come back.”
“Pero bumalik ka. That’s all that matters,” pabulong na sabi niya. “Am I hallucinating?”
Mahina itong natawa. “Hallucinating? Baby, I’m wounded. I’m real you know.”
Matiim niyang tinitigan ang lalaki saka hinawakan ang mukha nito.
He is real!
“Akala ko umalis ka na. Sabi ni Papa, hindi ka nararapat para sa akin, so, I assumed that he sent you away.”
Shun frowned. “Sabi ng papa mo sa akin, hintayin kita rito sa kuwarto mo at pasayahin ka sa abot ng makakaya ko. Of course, who am I in to turn him down? Gusto kong ma-impress siya kaya umoo agad ako. It’s not like it’s hard to do. Gagawin ko ang lahat maging masaya ka lang. Hindi ko kailangan ang papa mo para pagsabihan ako.”
That made Themarie smile, then frowned when she remembered something. “Ano’ng nangyari sa pag-uusap n’yo ni Papa? Sinaktan ka ba niya?” Puno ng pag-aalala ang boses niya.
“Nah. He just asked me things and stuff. And he told me not to change religion because I told him that I worship the ground that you walk on.” Umiling ito saka bahagyang ngumiti. “Its official, baby, your father is one hell of an intimidating man. Trust me when I say that because I have met my fair share of intimidating men in my life.” He let out a long breath. “But no one compares with your father.”
“You… worship the ground that I walk on?” Kumurap-kurap si Themarie at hindi makapaniwala sa narinig.
Nagsalubong ang mga kilay ni Shun. “Baby, `yan lang ba ang narinig mo sa mga sinabi ko?”
Namumula ang mga pisngi na nag-iwas siya ng tingin. “`Yon lang kasi ang nakakuha sa atensiyon ko.”
Shun smiled. That sight made her heart beat insanely fast.
“Yes, I do worship you, Themarie Alfonso Vitale. At wala akong balak mag-iba ng relihiyon. I love you too much.”
Mas bumilis pa ang tibok ng puso niya. Pakiramdam ni Themarie, sasabog ang dibdib niya sa narinig na sinabi ng lalaki. She could also see love shining in his eyes and it filled her heart with happiness and contentment.
“I love you, too,” she whispered. “I love you so much.” Her heart was beating fast as she confessed her feelings to Shun.
At dahil nakalapat ang kamay niya sa dibdib ng nobyo, nararamdaman din niya ang mabilis na pagtibok ng puso nito, katulad ng sa kanya.
Shun smiled lovingly at her. “I love you so much. My world shut down in those days that you’re not by my side. Sa isang linggong magkalayo tayo, walang ibang laman ang isip ko kundi ikaw. I can’t live without you, baby. I just can’t.”
Hinahaplos niya ang pisngi nito habang nagsasalita. Napakabilis ng tibok ng puso niya. Pakiramdam ni Themarie, kaya niyang lumipad sa sobrang tuwa na nararamdaman.
The man she loved just told him that he couldn’t live without her. Every woman in the world would melt at those words from their beloved.
Hindi niya napigilan ang sarili na itulak patihaya sa kama si Shun saka ito kinubabawan.
He chuckled at her boldness. “You miss me?” Nanunudyo ang kislap ng mga mata at ngiti nito.
Nakaramdam si Themarie ng kakaibang sensasyon nang magkalapit ang katawan nila. As always.
“Hmm…”
Themarie muffled a gasp when she was abruptly rolled over on the bed, to lie on her back and Shun was on top of her, looking deeply into her eyes.
Napakagat-labi siya nang bumaba ang bibig ng lalaki sa leeg niya at masuyo siyang hinalikan. He kissed her softly, his hot lips travelling down the valley of her breast. Huhubarin sana niya ang pang-itaas na damit nang maramdaman niyang natigilan si Shun at nagtatanong ang mga matang tumingin sa kanya.
“I just remembered,” sabi nito na halata ang gulat at pagtataka sa mukha, pero naroon pa rin ang pagmamahal sa mga mata. “Buntis ka raw?”
Themarie sucked a breath and cursed Terron in her head. Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Nang buksan niya ulit iyon, halos ilang dangkal na lang ang layo ng mukha nila ni Shun.
“Are you?” ulit nito. There was a glint of unfathomable happiness in his eyes.
Ayaw niyang mawala ang kasiyahan sa mga mata nito, pero wala siyang ibang pagpipilian.
“Hindi ako buntis,” sabi niya saka humugot ng malalim na hininga. “Si Terron ang may kagagawan ng kasinungalingang `yon. Akala kasi niya, hindi ka na babalik. With that lie, I will never be forced to marry him. Parehas kaming hindi sang-ayon sa kasal, pero alam din namin parehas kaming walang kawala. Kaya naman nang pumasok ka sa buhay ko at nalaman ni Terron na mahal kita, ginawa niya ang magagawa niya para hindi matuloy ang kasal.”
Themarie felt Shun’s disappointment, but few seconds later, he grinned. “Let’s just make one.”
Natawa siya. “Parang ang dali lang, `no?”
“Madali lang naman. Just tell me you love me first.”
“Kasasabi ko lang. Kailangang ulitin ko uli?”
Humor fled his handsome face. “Ewan ko ba, pagdating sa `yo, wala akong tiwala sa sarili ko. With you, I can easily lose my confidence and my self-esteem. It was easy for doubt to creep in. Alam kong mahal mo ako, nararamdaman ko `yon. But still, I need words, I need clarification. I want to hear you say it again and again and again.”
Iniangat ni Themarie ang ulo para maglapat ang mga labi nila. Nang pakawalan niya ang mga labi nito, ngumiti siya nang pagkatamis-tamis.
“I love you, Shun. So much.”
Happiness and love glinted in his eyes. “I love you, too, Themarie. My baby.”
“I love you more.”
“I hardly doubt that, baby.” He claimed her lips and snaked his tongue inside.
Hindi niya napigilang mapaungol nang pakawalan ni Shun ang mga labi niya saka bumaba ang halik sa leeg niya, papunta sa tainga.
Bumulong ang lalaki nang makalapit ang bibig nito sa tainga niya. “How about I impregnate you for real?”
Her heart thumped like crazy and a smile grazed her lips. “Ngayon na?”
“Bakit? May gagawin kang iba?”
Mahina siyang napamura nang maalala ang ama. She completely forgot her father. Shit!
“Gusto ni Papa na pumunta sa clinic para alamin kung buntis ako o hindi.”
Shun grinned naughtily as he quickly undressed her. “We better hurry then.”
Natatawang hinubad din niya ang damit ng lalaki. Dapat nga silang magmadali.
Without further ado, no foreplay and all that, Shun slid himself inside her, making both of them groan with blissful pleasure.
“Oooh!” Themarie moaned.
“Fuck!” Shun groaned.
Napaliyad siya. Sabay silang napaungol ng lalaki. He buried his face on her neck as he started thrusting in and out. Sinasalubong ng balakang niya ang bawat ulos nito. Seconds turned to minutes.
Shun kept thrusting in and out. Hard and fast. Mahigpit siyang napakapit sa likod ng nobyo nang maramdamang malapit na niyang maabot ang rurok ng kaligayahan.
“Oooh! Shun!” malakas niyang ungol habang napapaliyad sa sarap.
He kept on thrusting, in and out, he moved in hard and fast. Palakas nang palakas ang ungol nilang dalawa. And next thing Themarie knew, she orgasmed around Shun’s hard and erect manhood. Then he followed, filling her with his hot seed.
Hinihingal na nag-angat ng tingin sa kanya ang lalaki. May pilyo itong ngiti sa mga labi. “Sa tingin mo, buntis ka na?”
Pabiro niya itong tinampal sa balikat. “Ano `yon, magic?”
Shun snickered. “Well, hindi lang naman ito ang unang beses na may nangyari sa atin. A man can hope, can’t I?”
Her face softened. “Gusto mo talagang mabuntis ako? You want to be a dad?”
Ngumiti ang lalaki at hinaplos ang pisngi niya. “Yes. I want to be a dad. I want a little version of you and me calling me daddy or dada. And I also want to make sure that your father won’t marry you off with any man. Akin ka lang, Themarie. At kung kailangang buntisin kita para maging akin, I will gladly do it in a heartbeat.”
Her heart melted and she swooned. Darn this man! No wonder na-in love siya dito. Shun just knew the words to say to make her heart beat insanely faster. Not to mention na kapag kasama niya ito, pakiramdam niya, perpekto ang mundo at walang mangyayaring masama sa kanya.
“I love you, Shun,” puno ng pagmamahal na sabi niya.
Shun smiled at her lovingly. “I love you, too, baby.”
Kinikilig na napangiti siya. “You’re making my heart flutter.”
“And I intend to do that forever.”
Parehas silang natigilan nang bigla na lang bumukas ang pinto ng kuwarto niya. Mabilis na kinumutan ni Shun ang hubad nilang katawan.
Themarie glared at the man who entered her room. “Terron! Don’t you know how to knock?”
“I’d been knocking, cara —”
“Don’t you dare call her that!” Shun sneered. Halata ang selos sa mukha nito.
Napangisi si Terron kay Shun. “Jealous and possessive, are we?”
“Yes and yes.” Hindi man lang iyon itinanggi ng lalaki. “And I’m also territorial.”
Tinawanan lang nito ang panlilisik ng mga mata ni Shun.
“Anyway…” Terron clasped his hands. “I’m here to tell you two that the duke is waiting and he’s impatient. We’re supposed to visit an ob-gyn clinic, remember?” Bumaling ito kay Shun na walang pakialam na nagbibihis sa harap nila. “And you, Mr. Kim, your friends are wreaking havoc outside the palace’s door. They rendered the guard unconscious. They climbed the gate and they’re looking for your dead body and where you are buried.”
Umawang ang mga labi ni Shun sa sobrang gulat saka napailing-iling. “Mga baliw talaga.”
Walang imik na umalis si Terron ng kuwarto niya. Mabilis namang nagbihis si Themarie. Together, with their hands intertwined, they walked towards the palace door where her father was waiting for them with a deep frown.
“What took you so long?” tanong nito habang masama ang tingin kay Shun.
Pilyong ngumiti si Shun, pero hindi nagsalita. He knew better than to anger her father.
“We just talk,” sagot niya.
“Just talk?” Puno ng pagdududa ang boses ng ama niya.
“Yes.” Shun looked down, hiding his grin. “Just talk.”
“Good.” The duke signalled the guards to open the door.
The sight that greeted them outside was weird. Halos may sobra sampung kalalakihan na nakaupo sa hagdanan pababa. And the way they sat, parang mga walang pakialam sa mundo ang mga ito. Parang magsasaka sa baryo na nagkukumpulan at nagkukuwentuhan.
Themarie knew some of the men. They were rich businessmen. Kaya napaka-weird makita na nakaupo ang mga ito sa hagdanan at nag-uusap na para bang normal na gawain iyon ng mga ito.
It was the man with blue green eyes who first noticed them standing. Napunta ang tingin ng lalaki kay Shun at malapad na ngumiti.
“And Shun Kim lives!” sigaw nito saka lumapit sa kanya saka inilahad ang kamay. “Hi. I’m Iuhence Vergara. Nice to finally meet you.”
Nakipagkamay siya sa lalaki at napapantastikuhang napatingin sa iba pang lalaki na ngayon ay nakatayo na.
“Akala namin patay ka na,” sabi ng lalaki na may kulay-asul na mga mata.
“Oo nga. Magpapa-party sana ako dahil patay ka na, eh.”
“Shut up, Valerian!”
“You shut up, Spaniard!”
Tumikhim ang ama niya at nagtatanong na tumingin kay Shun.
“They’re my friends,” sagot ng nobyo niya saka pinandilatan ang mga kaibigan. “Ano’ng ginagawa n’yo rito?”
The man with butterscotch eyes answered. “Moral support?”
Umingos si Shun. “Lunatics.”
Tumikhim ulit ang ama niya. “Oh, well, your friends may accompany us to the ob-gyn clinic.” Pagkasabi niyon, bumaba ito ng hagdan at sumakay sa limousine na nakaparada.
Terron did the same. She and Shun followed. Fortunately, may sasakyang dala ang mga kaibigan ni Shun kaya convoy sila papuntang Ob-Gyne clinic.